Ambtelijke brief/memorandum (doorslag of concept). 8 september 1943. W.R.M. (waarschijnlijk een afdeling binnen de gemeentelijke of provinciale voedselvoorziening). A’dam, 8/9 1943
W. R. M. [onderstreept]

In bijlage dezes
heb ik de eer U een afschrift
over te leggen van een van
de N.V.C. ontvangen
brief i.z. levering van visch
door de IJmuider firma
H. S. Osendarp aan eenige
restaurants te A’dam.

Deze aangelegenheid
is reeds [overschreven over ‘indertijd’] met de N.V.C.
besproken, waarbij is gebleken,
dat deze leveringen niet
plaatsvinden ten koste
van de aanvoer, welke
aan de A’damsche bevolking
wordt gegeven. Deze
zendingen komen dus
extra naar A’dam.

Op dezen grond zou
tegen de voorgestelde regeling
geen bezwaar behoeven
te bestaan. Slechts Dit document is een ambtelijke mededeling betreffende de voedselvoorziening in bezet Amsterdam tijdens de Tweede Wereldoorlog. De kern van de brief is de verantwoording van een specifieke levering van vis aan een aantal restaurants.

De schrijver (W.R.M.) informeert de geadresseerde over een afspraak met de N.V.C. (waarschijnlijk de Nederlandse Voedselvoorziening in Oorlogstijd). De cruciale informatie hier is dat de vis die door de firma H.S. Osendarp uit IJmuiden aan restaurants wordt geleverd, "extra" is. De schrijver benadrukt dat deze leveranties niet worden afgetrokken van de reguliere rantsoenen/aanvoer voor de gewone Amsterdamse bevolking. Vanwege dit feit concludeert de schrijver dat er geen bezwaar is tegen deze regeling. De tekst breekt af bij het woord "Slechts", wat suggereert dat er op een volgende pagina mogelijk nog voorwaarden of nuances volgden. In september 1943 was de voedselomstandigheid in Nederland precair. Alles was strikt gerantsoeneerd en de distributie werd streng gecontroleerd door rijksbureaus (zoals de N.V.C.). Er was vaak spanning tussen wat er voor de algemene bevolking beschikbaar was en wat er via 'extra' kanalen naar de horeca ging.

Dit document illustreert de bureaucratische nauwkeurigheid waarmee dergelijke uitzonderingen moesten worden vastgelegd om beschuldigingen van onrechtmatige onttrekking aan de algemene voedselvoorraad te voorkomen. De firma Osendarp uit IJmuiden was een bekende vishandel; IJmuiden was gedurende de oorlog een strategisch belangrijke maar ook beperkte bron van vis, aangezien de visserij op de Noordzee door de oorlogsvoering en Duitse restricties grotendeels was stilgelegd. Dat er sprake is van "extra" aanvoer kan wijzen op vangst die buiten de reguliere vorderingen om mocht worden verhandeld, of vis die specifiek voor de gaarkeukens of geautoriseerde horeca was bestemd.