Getypte brief (fragment). De Directeur van de Gemeentelijke Adviseur voor Voedings- en Distributieaangelegenheden. een stelsel van gelijke toewijzingen.
De personen, die aan dit onderzoek hebben deelgenomen
zijn allen tot de conclusie gekomen, dat invoering van een visch-
kaart op zich zelf prachtisch vrij gemakkelijk is, doch dat aan
klantenbinding-regeling in de prachtijk vrij ernstige bezwaren
zullen blijken verbonden te zijn. De beslissing of tot invoering
van het ontworpen stelsel moet worden overgegaan, zal naar onze
meening mede moeten worden bepaald door de bezwaren, verbonden
aan het bestaande stelsel af te wegen tegen de bezwaren, welke
aan het onderhavøge concept-plan naar wij verwachten zijn ver-
bonden.
Wij verzoeken U, nadat U van het bovenstaande hebt ken-
nis genomen, ons in de gelegenheid te stellen deze zaak nog na-
der mondeling met U te mogen behandelen.

                          De Directeur,


                          De Gemeentelijke Advi-
                          seur voor Voedings- en
                          Distributieaangelegen-
                          heden, De tekst is een ambtelijk advies over de logistiek van voedseldistributie. De kern van het bericht is een afweging tussen een nieuw voorstel (een viskaart met klantenbinding) en het huidige systeem. Hoewel de technische invoering "prachtisch" (praktisch) eenvoudig lijkt, voorziet men grote problemen bij de "klantenbinding-regeling" (het verplicht stellen van een vaste winkelier voor de consument). Men stelt voor om de nadelen van beide systemen tegen elkaar af te wegen alvorens een definitief besluit te nemen. Opvallend zijn de spelfouten in het origineel, zoals de 'ch' in praktisch/praktijk en de schuine streep door de 'o' in "onderhavøge". Gezien de termen "vischkaart" en "Distributieaangelegenheden" dateert dit document vrijwel zeker uit de periode van de Tweede Wereldoorlog of de directe wederopbouw (ca. 1940-1949). In deze tijd was voedsel op de bon en werden distributiestelsels door gemeentelijke instanties beheerd om schaarste eerlijk te verdelen. "Klantenbinding" was een gevoelig punt in de distributiewetgeving; het dwong burgers om hun bonnen bij een specifieke middenstander in te leveren, wat de keuzevrijheid beperkte maar de bevoorrading voor de overheid voorspelbaarder maakte.