Handgeschreven verslag of memo op geruit papier.
Origineel
Handgeschreven verslag of memo op geruit papier. Het plan v. Mevr. P. verwaarloost geheel
de moeilijkheden, welke zullen ontstaan,
wanneer kooplieden uitvallen (arbeidsni-
zet, ziekte e.d.) en wanneer publiek gaat ver-
huizen.
Een combinatie van de twee systemen
nl. vischkaart met klantenbinding achten de
heeren Böhm, Lammers en Gootjes in de
practijk onuitvoerbaar. Volgens deze heeren moet
men zich beperken tot de vischkaart. Hiermede
wordt in ieder geval bereikt, dat ieder op zijn bon
eens visch kan krijgen; men geeft toe, dat de
rij-vorming bij dit stelsel niet wordt voorkomen
doch dat dit, naar gelang de bon langer loopt,
steeds minder zal worden.
Men wijst hierbij speciaal op de plannen
welke t.a.v. de groenten met een klantenbin-
ding zijn bestudeerd en tot nu toe niet tot
oplossing zijn gebracht. Groenten is tenminste
nog een artikel, dat dagelijks in belangrijke hoe-
veelheden wordt aangevoerd; de aanvoer v. visch
wordt daarentegen steeds minder. * Kritiek op Mevr. P.: De schrijver stelt dat het plan van een zekere "Mevr. P." geen rekening houdt met de variabele factoren van de markt, zoals het wegvallen van personeel of de mobiliteit van de consumenten.
* Vischkaart vs. Klantenbinding: Er wordt een technisch onderscheid gemaakt tussen de "vischkaart" (waarmee men overal vis kan kopen met een bon) en "klantenbinding" (waarbij men verplicht is bij één specifieke winkelier te kopen). De experts (Böhm, Lammers en Gootjes) verkiezen de viskaart omdat dit een eerlijkere verdeling garandeert, ondanks de vorming van wachtrijen.
* Logistieke realiteit: Er wordt een vergelijking getrokken met de groentesector. Omdat groenten dagelijks vers en in grote hoeveelheden binnenkomen, is de distributie daar anders dan bij vis, waarvan de aanvoer op dat moment juist afnam.
* Terminologie: "Arbeidsnizet" (vermoedelijk een verschrijving voor 'arbeidsinzet') en "rij-vorming" (het ontstaan van wachtrijen voor winkels) zijn typerende termen voor een schaarste-economie. Dit document stamt hoogstwaarschijnlijk uit de jaren 1940-1945 (de Duitse bezetting van Nederland) of de directe nasleep daarvan. Tijdens de bezetting was bijna alles "op de bon". Er was een voortdurende bureaucratische strijd over hoe de schaarse middelen het meest efficiënt verdeeld konden worden. De genoemde heren (Böhm, Lammers, Gootjes) waren mogelijk ambtenaren van het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening of een plaatselijk distributiekantoor. De vermelding dat de aanvoer van vis "steeds minder" wordt, wijst op de toenemende tekorten tijdens de oorlogsjaren, waarbij de visserij op de Noordzee door de oorlogsvoering grotendeels stil kwam te liggen.