Handgeschreven nota of briefpagina (genummerd met '7' in de rechterbovenhoek). [Pagina 7]

speciaal aan de/winkeliers
toe te wijzen, die daarvoor het
beste zijn geoutilleerd. Deze zouden
der visch moeten versnijden op
basis van door den consument aan-
geboden bonnen. Het hiervoor ont-
stane gewichtsverlies kan worden
verdisconteerd met het aantal in-
geleverde bonnen bij den Distr.
Dienst. Bepaald zou bijv. kunnen
worden, dat van deze vischsoorten
slechts 60 % met bonnen behoeft
te worden verantwoord.

I. Contrôle in de stad
~~overnemen~~ I plan 1943

Het zou ons zeer aangenaam
zijn, wanneer op korten termijn
met de betr. instanties omtrent
het bovenstaande plan overleg zou
kunnen worden gepleegd, opdat het
zoo spoedig mogelijk kan worden
uitgevoerd. * Inhoud: Het document beschrijft een logistiek plan voor de visvoorziening. De schrijver stelt voor om vis toe te wijzen aan gespecialiseerde ("geoutilleerde") winkeliers. Een cruciaal punt is de administratieve afhandeling van het gewichtsverlies dat optreedt bij het schoonmaken en versnijden van de vis. Er wordt voorgesteld om slechts 60% van het brutogewicht te hoeven verantwoorden met distributiebonnen, om zo het verlies te compenseren.
* Terminologie:
* Geoutilleerd: Voorzien van de nodige werktuigen of uitrusting.
* Versnijden: Het verwerken van de vis voor verkoop.
* Distr. Dienst: Afkorting voor de Distributiedienst, de overheidsinstantie die tijdens de oorlog de bonkaarten en rantsoenering beheerde.
* Schrifttype: Een vlot, enigszins informeel maar zakelijk handschrift in potlood of dunne inkt. Er zijn correcties aangebracht ("de" en "gewichts" zijn boven de regel ingevoegd), wat wijst op een concepttekst of een verslag van een overleg. Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945). Vanwege de voedselschaarste waren bijna alle levensmiddelen, inclusief vis, "op de bon". De distributie was aan strikte regels gebonden om zwarte handel te voorkomen.

Het jaar "1943" onder de kop "Contrôle in de stad" plaatst het document midden in de oorlogsjaren, een tijd waarin de schaarste toenam en de distributiesystemen steeds complexer werden. Het voorstel om de verantwoordingsplicht op 60% te stellen, getuigt van een poging om de praktische realiteit van de visdetailhandel (waarbij kop, vinnen en ingewanden verloren gaan) in te passen in een star bureaucratisch systeem van bonnen en gewichten. De afsluitende alinea duidt op een officieel verzoek aan hogere instanties om dit plan op korte termijn te bespreken en te implementeren.