Getypt conceptplan (doorslag of origineel op dun papier). [Rechtsboven:] VD/SV

C O N C E P T

Plan Mevrouw Redeker.

De visch wordt op de Vischmarkt aangevoerd. Door de Gemeente ambtenaren wordt een deel der visch w.o. de fijne zee-visch, gereserveerd voor ziekenhuizen en hotels.

De verdeeling gaat daarna op de gewone wijze, dus sommige handelaren 1, andere 2 of 3 verder.

Voor de bevolking is de visch te verkrijgen op visch kaarten [handgeschreven tussenvoeging: met bons], voor elk gezinslid 1. Zie model. Elke handelaar mag niet meer dan een bepaald aantal klanten bedienen, Die 2 of 3 toewijzingen hebben 2 of 3 x zooveel als iemand die 1 toewijzing heeft.

De klanten kunnen met inachtneming van het bepaalde in de vorige alinea (max. aantal) zelf hun leveranciers kiezen. Zij dienen hun vischkaart bij dien leverancier te doen afstempelen en van een volgnummer te doen voorzien. Dat volgnummer blijft steeds voor hun gelden. Het moet correspondeeren met het volgnummer van inschrijving in een door hem bij te houden klantenregister. Daarin noteert hij volgnummer, naam en adres.

De vischkooper neemt indien hij geen winkel heeft, een hem door den D.M. aangegeven standplaats in en verkoopt van 10.00 uur tot hij uitverkocht is en als er een middagverdeeling van visch is van 4.00 uur tot hij uitverkocht is.

Hij annonceert dadelijk bij het innemen der standplaats duidelijk op een bord de volgorde van klanten die dien dag in aanmerking komen. Er komen bijv. 50 menschen van 1 – 50 in aanmerking. Voor degenen, die komen (boven de 50) is dan wellicht geen visch, als alle 50 komen, doch deze hebben den volgenden dag de eerste plaatse. Dit document beschrijft een logistiek plan voor de rechtvaardige distributie van vis tijdens een periode van schaarste. De belangrijkste punten zijn:

1. Prioritering: "Fijne zeevisch" wordt eerst gereserveerd voor vitale of collectieve instellingen zoals ziekenhuizen en hotels.
2. Rationering: De verkoop aan burgers gaat via een kaartsysteem ("vischkaarten" en "bons"). Het aanbod wordt gekoppeld aan de gezinsgrootte.
3. Registratie en Beheersing: Om chaos en lange wachtrijen te voorkomen, moeten klanten zich registeren bij een vaste handelaar. Er is een numeriek systeem waarbij klanten op volgorde van hun inschrijfnummer worden bediend.
4. Transparantie: Handelaren (met name straatverkopers zonder winkel) moeten met een bord aangeven welke nummers die dag aan de beurt zijn, zodat mensen die buiten de boot vallen niet onnodig in de rij staan. Zij krijgen de volgende dag voorrang.
5. Toezicht: De overheid ("Gemeente ambtenaren" en "D.M.") houdt toezicht op de aanvoer en de toewijzing van standplaatsen. Het document stamt zeer waarschijnlijk uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945). De spelling (visch, verdeeling) is conform de toen geldende spelling-De Vries en Te Winkel. De term "D.M." verwijst vermoedelijk naar de Directie van de Maaltijdvoorziening of een gerelateerd distributie-orgaan.

Tijdens de oorlog werd de voedselvoorziening steeds nijpender en werd bijna alles "op de bon" gezet. Vis was een belangrijk alternatief voor vlees, maar de aanvoer was problematisch door de beperkingen die de bezetter oplegde aan de visserij op de Noordzee (vanwege mijnengevaar en het voorkomen van vluchten naar Engeland). Het "Plan Mevrouw Redeker" lijkt een lokaal initiatief (mogelijk in een stad met een centrale vismarkt zoals Den Haag, Amsterdam of Groningen) om de distributie ordelijk te laten verlopen en zwarte handel tegen te gaan. Redeker (Mevrouw)