Handgeschreven instructie of memo op gelinieerd papier. 4 x Plan Mem. Reveker

De visch wordt op de
V.M. aangevoerd. Door
de Gem. ambtenaren
wordt een deel der
visch, w.o. de fijne zee-
visch, gereserveerd voor
ziekenh. en hotels.
De verdeeling gaat
daarna op de gewone wijze,
dus sommige handelaars
1, anderen 2, of 3, verder
Voor de bevolking is
de visch te verkrijgen op
vischkaarten, voor elk
gezinslid 1. Zie ommezijde
Elke handelaar mag
niet meer dan een bepaald
aantal klanten bedienen. De tekst schetst een streng gereguleerd distributiesysteem voor vis. Het proces verloopt als volgt:
1. Aanvoer en Selectie: De vis komt in de ochtend (V.M.) aan, waarna gemeenteambtenaren direct beslag leggen op de "fijne zeevisch" voor ziekenhuizen en de hotelsector.
2. Handelsdistributie: De resterende vis wordt volgens vaste quota (verhoudingen 1, 2 of 3) verdeeld onder de erkende handelaren.
3. Consumentenrantsoenering: De bevolking kan enkel vis kopen met "vischkaarten" (distributiebonnen), waarbij elk gezinslid recht heeft op één eenheid.
4. Marktcontrole: Om zwarte handel of ongelijkheid te voorkomen, is het aantal klanten per winkelier aan een maximum gebonden. Dit document is een typisch voorbeeld van de "distributie-economie". De terminologie (zoals "vischkaarten" en de spelling met -ch) en de bemoeienis van gemeenteambtenaren met de kleinhandel duiden op de periode van de Tweede Wereldoorlog of de directe wederopbouwjaren in Nederland of België. In deze tijd was voedsel schaars en werd de toeleveringsketen van bron tot bord door de overheid beheerst om hongersnood en woekerprijzen tegen te gaan. De notitie "Plan Mem. Reveker" verwijst waarschijnlijk naar een specifiek lokaal distributieplan.