[handgeschreven bovenaan de pagina:] - 3 - Top beide deelen

melding bij den kleinhandelaar genummerd. Deze noteert [handgeschreven invoeging:] op
beide deelen van de vischkaart zijn codenummer, alsmede
het volgnummer van de klant, [handgeschreven:] deze [doorgestreept: nadat hij daarop zijn naam en]
[doorgestreept: adres heeft ingevuld. xx,]

De eene helft van de vischkaart, waaraan zich
de bonnen bevinden, ontvangt de consument terug; de andere
[handgeschreven marge-notitie:] Komt hier de kaart als voorbeeld?
[handgeschreven invoeging boven regel:] + blz. 3 wijziging
helft behoudt de handelaar [doorgestreept: voorbeeld: Deze helften levert]
hij in bij den Distributiedienst, waarvoor hem een ontvangst-
bewijs wordt gegeven. Dit ontvangstbewijs moet hij op de
Vischmarkt toonen; daaruit blijkt, hoeveel klanten hij
heeft ingeschreven. [doorgestreept: 1000 klanten kunnen zijn. B.v.]
[handgeschreven marge-notitie:] [ Voorbeeld:
[doorgestreept: een kleinhandelaar x kan xxxx van 1/1 tot 1/1000 x] Kleinhandelaar
A krijgt codenummer 1 en moet 1000 klanten inschrijven.
De vischkaarten zijn dus genummerd van 1/1 - 1/1000.]

Iedere vischhandelaar moet in zijn winkel of op
zijn vischkar op goed leesbare wijze het hem toegekende
codenummer aanbrengen.

F. Bevoorrading van den handel.

De bevoorrading geschiedt [handgeschreven invoeging:] op basis van de be-
staande verdeelregeling. [omcirkeld:] op de Vischmarkt. De herbevoorrading
zal dus niet geschieden op basis van het aantal, bij den
Distributiedienst ingeleverde bonnen. Deze bonnen [doorgestreept: zullen] [handgeschreven:] kunnen
slechts dienen om achteraf op de Vischmarkt te controleeren,
of de kleinhandelaar zijn toewijzing visch geheel met de door
hem ingeleverde bonnen heeft verantwoord. Aan de hand van
het totaal van de bij den Distributiedienst ingeleverde
bonnen kan worden opgemaakt in hoeverre de aangewezen bon
is gehonoreerd. Dit kan worden gecontroleerd aan de hand
van de op de Vischmarkt uitgegeven hoeveelheden visch. Dit document is een werkversie van een reglement voor de visdistributie. De kernpunten zijn:
* Codering: Er wordt een systeem beschreven waarbij zowel de handelaar als de klant een uniek nummer krijgen op de vischkaart.
* Controlemechanisme: De handelaar moet de helft van de vischkaarten inleveren bij de Distributiedienst in ruil voor een bewijs. Dit bewijs dient als legitimatie op de Vischmarkt om goederen te kunnen inkopen.
* Bevoorradingslogica: Opvallend is dat de herbevoorrading niet direct gekoppeld is aan het aantal ingeleverde bonnen (zoals bij veel andere producten wel het geval was), maar gebeurt op basis van een vooraf vastgestelde "verdeelregeling". De bonnen dienen enkel voor controle achteraf.
* Redactie: De vele handgeschreven wijzigingen tonen aan dat men zoekende was naar de juiste formulering voor de praktische uitvoering (bijv. het toevoegen van een rekenvoorbeeld in de marge). Het document stamt uit de periode van de Duitse bezetting in Nederland (1940-1945), waarin nagenoeg alle levensmiddelen "op de bon" gingen. De Distributiedienst was de overheidsinstantie die verantwoordelijk was voor de eerlijke verdeling van schaarse goederen. Vis was een complex product voor de distributie vanwege de bederfelijkheid en de wisselende aanvoer, wat de specifieke "verdeelregeling" in plaats van directe bonnen-inwisseling verklaart. De spelling met 'ch' (visch, vischmarkt) was de vigerende spelling voor de hervorming van 1947.