Getypte pagina uit een ambtelijk rapport of beleidsvoorstel. - 9 -

rayons dienen te worden verdeeld, waar de ambtenaren bijv. om de
maand rouleerend dienst zullen doen. Op de thans bestaande visch-
markten, de 5 hoofdmarkten, zullen, daar deze markten in dicht be-
volkte buurten zijn gelegen wel 5 vischkooplieden per markt kunnen
worden geplaatst. Deze kooplieden kunnen door de op deze markten
dienstdoende chefs-marktambtenaren worden gecontroleerd. Er blijven
dan 275 straathandelaren over, waarvoor, wanneer er 5 bij elkaar
komen te staan 55 punten noodig zijn, is gemiddeld 11 punten per
stadsdeel.
Wanneer men in aanmerking neemt, dat lang niet alle koop-
lieden tegelijk een toewijzing ontvangen doch slechts een 1/5 ge-
deelte, dan lijkt voorhands ons een controle met 10 ambtenaren moge-
lijk. * Onderwerp: De tekst handelt over de organisatie, spreiding en handhaving van de straathandel en vismarkten in een stedelijke context.
* Logistiek: Er wordt een concreet voorstel gedaan voor de inzet van personeel. Door rayons te verdelen en ambtenaren te laten rouleren, hoopt men de controle efficiënt in te richten.
* Berekeningen: De tekst bevat een mathematische onderbouwing voor het aantal benodigde standplaatsen ("punten") en controleurs. Uitgaande van 275 straathandelaren en groepjes van 5, komt men op 55 locaties uit. Omdat slechts een vijfde tegelijk actief is, acht men 10 ambtenaren voldoende voor het toezicht.
* Taalgebruik: Het gebruik van de 'ch' in woorden als "visch" en de uitgang "-end" in "rouleerend" duidt op de spelling-Marchant of ouder, wat een datering in de eerste helft van de 20e eeuw (waarschijnlijk de jaren '30 of vroege jaren '40) suggereert. Dit document lijkt deel uit te maken van een breder gemeentelijk plan om de ambulante handel te reguleren. De vermelding van "5 hoofdmarkten" en de indeling in "stadsdeelen" doet sterk denken aan de bestuurlijke inrichting van een grote stad zoals Amsterdam in de periode voor of tijdens de Tweede Wereldoorlog. In die tijd werd de roep om strengere regulering van straatverkoop groter, zowel vanuit hygiënisch oogpunt als om de concurrentie met vaste winkeliers te stroomlijnen. De focus op visverkoop op specifieke markten was een gebruikelijk onderdeel van dergelijke marktverordeningen.