Getypte ambtelijke memo of rapportfragment met handgeschreven correcties en aantekeningen. (Bovenaan in potlood)
Zie bladz 12
[Paraaf]

(Hoofdtekst)
Wij voorzien hier vele klachten van het publiek, wiens beurt is
voorbijgegaan. Om ~~aan~~ deze klachten zooveel mogelijk ~~tegemoet te~~
te ondervangen
~~komen~~, achten wij het noodzakelijk om 4 of 5 handelaren, met af-
zonderlijke standplaatsen, naast elkaar te plaatsen, zoodat op dit
punt zooveel mogelijk de geheele week een vischhandelaar aanwezig
is, om het publiek in te lichten. Bij elke groep van standplaatsen
zal een goed bruikbaar aankondigingsbord aanwezig moeten zijn. Om
verder het publiek zooveel mogelijk te gerieven zouden wij willen
bepalen, dat de ochtendverkoop voor de aangewezen volgnummers zal
plaats hebben tusschen 11.00 en 12.00 uur en zoolang op de Vi sch-
markt de middagverdeeling blijft gehandhaafd, een middagverkoop
tusschen 4.00 en 5.00 n.m.
Wanneer desondanks niet alle opgeroepen klanten verschijnen,
houdt de vischhandelaar visch over. Dit mag onder geen beding
plaats vinden.

(Onderaan een blauwe pijl wijzend naar een markering)
[16?] Dit document betreft een organisatorisch voorstel voor de distributie van vis. De tekst getuigt van een strikte regulering van de markt. De belangrijkste punten zijn:
* Voorkomen van onrust: De voorgestelde maatregelen zijn direct gericht op het minimaliseren van klachten van burgers die hun beurt (rantsoen) missen.
* Informatievoorziening: Er wordt nadruk gelegd op de fysieke aanwezigheid van handelaren en het gebruik van aankondigingsborden om het publiek te instrueren.
* Tijdsbeheer: De verkoop wordt beperkt tot specifieke uren (11:00-12:00 en 16:00-17:00), wat duidt op een centraal geleid distributiesysteem.
* Verspilling en overschot: De laatste zin is zeer dwingend ("onder geen beding"). In een tijd van schaarste was het essentieel dat de volledige aangevoerde voorraad direct werd verdeeld onder de rechthebbenden met de juiste volgnummers. Het document past in de context van de distributie en rantsoenering tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945). Tijdens deze periode waren veel levensmiddelen, waaronder vis, alleen op de bon en volgens een strak schema verkrijgbaar. De term "volgnummers" verwijst naar de volgorde waarin burgers hun rantsoen mochten ophalen om lange rijen en chaos te voorkomen. De "middagverdeeling" op de "Vischmarkt" duidt op een lokale gemeentelijke verordening in een stad (mogelijk Den Haag of Amsterdam, gezien de schaal van de organisatie) om de schaarse middelen eerlijk te verdelen. De handgeschreven correctie van "tegemoet te komen" naar "te ondervangen" suggereert een ambtelijke kritische blik op de effectiviteit van het beleid.