Getypte notitie/ontwerp-verordening met handgeschreven correcties en doorhalingen. In de onderstaande transcriptie worden doorgehaalde teksten tussen [ ] geplaatst en handgeschreven toevoegingen tussen ^ ^. Onderstreepte tekst in het origineel is hier eveneens onderstreept.

8

[Hierbij zijn eenige mogelijkheden overwogen o.a. de overblijfven]
[der visch zonder bon te laten verkoopen, met als gevolg:]
[zwarte handel: de overblijvende visch naar de Vischmarkt doen]
[terug voeren en registreeren: dit is in de practijk ondoenlijk.]
[Bovendien zou de visch na een geheelen dag reeds ten verkoop ge-]
[legen te hebben, dit niet meer kunnen verdragen.]

^Een^ [De] ^ook^ [een]ige mogelijkheid, [die overblijft, doch waaraan] ^om dit te voorkomen^,
[eveneens groote bezwaren zijn verbonden,] is, dat meer volg-
nummers worden aangewezen, dan visch beschikbaar is. Op boven-
vermelde uren vindt de verkoop uitsluitend plaats ^voor^ [aan] de aange-
kondigde nummers. Wanneer niet ^alle^ [alleen] zijn geweest, wordt
daarna aan de reeds tevoren geannonceerde marge-nummers verkocht.

Bezwaren: Bij slechte ~~visch~~ of kleine visch (voorntjes e.d.)
komen ^mogelijk^ de opgeroepen nummers niet en is het [denkbaar] ^feit^, dat ook
^niet alle^ [geen der] marge-nummers opkomen. De handelaar zal dan aan
iederen bij hem ingeschreven klant moeten kunnen verkoopen,
In geen geval mag hij visch overhouden doch ^evenmin^ [ook in geen geval] mag
hij zonder bon verkoopen, aangezien daarvoor de geheele
controle illusoir wordt.

Voorbeeld: Wanneer hij 50 pond visch heeft ontvangen, annonceert
hij: verkoop van 11 - 12 uur no's 1 - 100: daarna wanneer nog
visch over is aan de nos. 101 - 125. 5 klanten tusschen no's 1 -
100 komen niet, dus hij levert dan nog aan de no's 108, 112, 115,
119 en 123. Doch welke nummers zal hij nu de volgende keer,
dat hij visch krijgt toegewezen, moeten annonceeren? Hieromtrent
zijn vooraf geen regelen te stellen; terzake zal de practijk
moeten worden afgewacht.

^Er doet zich nog een andere^ [De groote] moeilijkheid ^n.l.^ doet zich voor met de groote
zoetw.visch soorten en met de fijne vischsoorten. Groote brasem,
snoek, karper en kabeljauw, tarbot e.d. met gewicht tot 8 kg. toe. Het document is een beleidsstuk of instructie betreffende de distributie en verkoop van vis onder een rantsoeneringsstelsel. De kernpunten zijn:

1. Preventie van Zwarte Handel: Het oorspronkelijke idee om vis zonder bon te verkopen als deze overblijft, wordt expliciet doorgehaald. De angst is dat dit illegale handel in de hand werkt en de controle op de voedselvoorraad "illusoir" (waardeloos) maakt.
2. Het Nummersysteem: Om te voorkomen dat vis bederft, wordt voorgesteld om meer volgnummers (klanten) op te roepen dan er voorraad is. Zo is er altijd een afnemer voor de volledige partij.
3. Logistieke Problematiek: Er wordt een concreet rekenvoorbeeld gegeven van de complexiteit van de administratie wanneer klanten niet komen opdagen. De tekst erkent dat voor de volgorde van de volgende verkoopronde nog geen vaste regels zijn; men moet de "practijk afwachten".
4. Productvariatie: Aan het eind wordt gewezen op de complicatie van grote vissen (tot 8 kg). Dit impliceert dat het verdelen van één grote vis over meerdere kleine rantsoenen een praktische uitdaging vormt voor de handelaar. Dit document stamt zeer waarschijnlijk uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945). Tijdens de Tweede Wereldoorlog was Nederland onderworpen aan een streng distributiestelsel waarbij vrijwel alle levensmiddelen, inclusief vis, alleen op de bon verkrijgbaar waren.

De tekst illustreert de constante strijd van de overheid tegen de "zwarte handel" en de bureaucratische uitdagingen om bederfelijke waren zoals vis eerlijk en efficiënt te verdelen. Het feit dat de Vischmarkt wordt genoemd, suggereert een stedelijke context (mogelijk Amsterdam of Den Haag). De handgeschreven wijzigingen tonen aan hoe ambtenaren worstelden met de formulering van de regels om mazen in de wet te dichten.