Pagina uit een getypt rapport of memorandum (genummerd '11'). [Bovenaan gecentreerd, handgeschreven:]
11

[Hoofdtekst:]
handelaren over, waarvoor, wanneer er 5 bijelkaar komen te staan
50 punten noodig zijn is gemiddeld 10 punten per stadsdeel.
Wanneer men in aanmerking neemt, dat lang niet alle kooplieden
tegelijk een toewijzing ontvangen doch slechts een 1/5 gedeelte,
dan lijkt [boven de regel ingevoegd:] ^voorshands^ ons een controle met 10 ambtenaren ~~zeer goed~~ mogelijk. Het betreft een fragment (pagina 11) van een beleidsmatig of organisatorisch document. De tekst behandelt de logistieke haalbaarheid van markttoezicht. Er wordt een berekening gemaakt op basis van het aantal handelaren, benodigde "punten" (mogelijk standplaatsen of een soort vergunningsysteem) en de verdeling over stadsdelen.

Opvallend is de redactionele wijziging in de laatste zin:
1. Het woord "voorshands" is handgeschreven tussengevoegd, wat de conclusie een voorlopig karakter geeft.
2. De woorden "zeer goed" zijn doorgehaald, waardoor de stelling dat controle met 10 ambtenaren mogelijk is, wordt afgezwakt van "zeer goed mogelijk" naar simpelweg "mogelijk". Dit duidt op een ambtelijke voorzichtigheid tijdens het opstellen van dit stuk. De terminologie ("stadsdeel", "marktkooplieden", "toewijzing") suggereert een stedelijke administratieve context, zeer waarschijnlijk een grote Nederlandse gemeente zoals Amsterdam. Gezien het papier en de focus op strikte regulering en "punten", zou dit document gerelateerd kunnen zijn aan de distributie- of marktordening tijdens de wederopbouwperiode of de oorlogsjaren, waarin toewijzingen en controles door ambtenaren zeer nauwkeurig werden vastgelegd.