Handgeschreven instructie of reglement. G. Bonaanwijzing en aflevering aan den consument.

Een bon van de vischkaart wordt door den Distr. Dienst aangewezen voor het koopen van een bepaalde hoeveelheid visch. Dit zal zijn 1/4 kg per persoon.

Zoodra de handelaar op de V.M. visch heeft toegewezen gekregen, maakt hij op een zich op zijn verkoopplaats bevindend aankondigingsbord bekend, hoeveel volgnummers hij kan bedienen. Het aantal op het bord te vermelden nummers zal grooter moeten zijn, dan overeenkomend met de hoeveelheid toegewezen visch, omdat de klanten niet allen zullen opkomen en daardoor de handelaar met een gedeelte van zijn visch zou blijven overhouden. Het uur van verkoop [doorgehaald: zal van de geheele] start zoodra de visch door hem wordt bediend.

De consumenten, die in het bezit zijn van een vischkaart, zijn verplicht om op den dag, dat hun nummer aan de beurt is, visch te koopen. Doen zij dit niet dan wordt hun beurt onherroepelijk overgeslagen.

De consument moet de vischkaart met de daaraan zittende bonnen aan zijn handelaar ter hand stellen, die de aangewezen bon moet afscheuren. Hierdoor wordt voorkomen, dat niet-rechthebbenden met een bon komen. Bovendien moet desgewenscht de distributiestamkaart aan den vischhandelaar worden getoond.

Na afloop van iedere kalenderweek moet elke vischhandelaar de door hem ontvangen bonnen inleveren bij den Distributiedienst. Hij ontvangt daarvoor een ontvangstbewijs, dat hij op de V.M. moet inleveren. Zie onder F.

H. Garnalen en bijzondere vischsoorten.

Voor garnalen, ger. aal en bijzondere vischsoorten (sprotfilé e.d.) zullen afzonderlijke bonnen van de vischkaart dan wel reservebonnen worden aangewezen.

Voor garnalen zal geen klantenbinding worden voorgeschreven, omdat een groot deel van de bevolking geen garnalen koopt. Als regel zal de consument evenwel desgewenscht de garnalen bij de door hem gekozen vischhandelaar koopen. De geldigheidsduur van de garnalenbon zal vrij beperkt moeten zijn om te voorkomen dat sommige handelaars op een gegeven oogenblik hun garnalen niet meer kunnen afzetten. Wanneer dit oogenblik is gekomen zal een volgende reservebon moeten worden... [tekst breekt af] Het document beschrijft de bureaucratische procedure rondom de visdistributie. Enkele opvallende punten:
1. Rantsoenering: De hoeveelheid vis is vastgesteld op 1/4 kg per persoon.
2. Logistiek: Handelaren moeten met volgnummers werken op een aankondigingsbord om de toevoer te reguleren. Er wordt rekening gehouden met 'no-shows' door meer nummers uit te geven dan er voorraad is.
3. Controle: Er is een strikte controle middels de 'vischkaart' en de 'distributiestamkaart'. Handelaren moeten de bonnen wekelijks verantwoorden bij de Distributiedienst.
4. Uitzonderingen: Voor garnalen gelden soepelere regels (geen vaste klantenbinding), waarschijnlijk omdat dit als een luxeproduct of minder essentieel product werd beschouwd dat aan sneller bederf onderhevig was. Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945). Tijdens de Tweede Wereldoorlog was er een schaarste aan vrijwel alle eerste levensbehoeften, waardoor het distributiestelsel in het leven werd geroepen. De "V.M." in de tekst verwijst zeer waarschijnlijk naar de Vischmarkt. De spelling (visch, oogenblik, den) is conform de toen geldende spelling-Marchant. De tekst illustreert de verregaande regulering van het dagelijks leven en de handel om voedseltekorten te beheersen en zwarte handel tegen te gaan.