Getypte ambtelijke rapportage of beleidsstuk met handgeschreven correcties en kanttekeningen. [Getypte tekst met handgeschreven wijzigingen]

-5-

houden van klantenlijsten wordt dezerzijds, voor wat betreft de straathandelaren, practisch niet uitvoerbaar geacht. Het is trouwens door het bonnenstelsel overbodig geworden.

Iedere vischhandelaar moet in zijn winkel of op zijn vischkar op goed leesbare wijze het hem toegekende codenummer aanbrengen.

Opgemerkt moet worden, dat de arbeidsinzet en de terugvoering in de krijgsgevangenschap voor deze regeling [doorhaling: funeste gevolgen kan hebben] [toevoeging interlinie: ernstige moeilijkheden opleveren]. De regeling is nl. gebaseerd op een gefixeerd aantal kleinhandelaren. Wanneer daaruit wellicht meer dan 100 kooplieden zouden wegvallen, zou, als gevolg van de klantenbinding, een gedeelte van de bevolking zonder leverancier komen. Deze kunnen in verband met het verdeelstelsel op de Vischmarkt niet zonder meer bij een anderen handelaar worden ingeschakeld, aangezien in dat geval de beurten op de Vischmarkt niet meer gelijk zouden draaien. De handelaar nl. die er bijv. 200 klanten van een collega, die uitvalt, moet bijnemen, zal, op basis van zijn bestaande toewijzing, langer werk hebben om zijn klanten te bedienen, dan de andere kooplieden, die er geen klanten hebben bijgekregen. Dus telkens, wanneer er kooplieden uitvallen, zou een geheel nieuwe indeeling van de klanten moeten worden opgemaakt, met nieuwe codenummers etc. Dit is vanzelfsprekend volkomen onmogelijk.

Uit het bovenstaande blijkt, dat het uitvallen van reeds één koopman, hetgeen regelmatig kan plaats vinden: ziekte e.d., de klantenbinding [doorhaling: volkomen] in gevaar brengt.

[Marge links, bijlage bij volgende alinea:]
Het aantal kooplieden, waarop wordt overgeschreven moet zoo groot mogelijk zijn, zoowel voor de levering als voor welk deel klanten hij krijgt.

Daarom zou, indien men de klantenbinding in het stelsel [doorhaling: xxxxxxxx] beslist wil handhaven, van te voren een berekening moeten worden gemaakt van het aantal klanten bij 360 handelaren, bij 359 handelaren enz. afloopend tot bijv. 200 handelaren toe. Dit geeft evenwel weer aanleiding tot groote moeilijkheden, aangezien dan toch de klanten van de uitgevallen handelaren gelijkelijk over de overblijvenden zouden moeten worden uitgesmeerd met alles wat daaraan vastzit: wijziging codenummer e.d.

Het eenvoudigste zou zijn om de klanten in te deelen op de [doorhaling: bestaande] kooplieden. Wanneer er kooplieden uitvallen, worden de klanten op de overblijvende handelaren, in dezelfde buurt overgeschreven. Deze [toevoeging interlinie: kleinhandelaren] zullen dan dus nog klanten moeten bedienen, terwijl de overige handelaren al hun klanten hebben bediend. Dit kan slechts worden ondervangen door bon 2 tijdig bekend te maken en daarbij te bepalen, dat bon 1 eveneens nog geldig is.

[Marge links onderaan, verwijzend naar de slotzin:]
op een bepaald moment door alle handelaren is bediend.

[Handgeschreven invoeging boven de laatste alinea:]
Zooals hiervoor onder C. reeds is vermeld, is het onmogelijk een zoodanige indeling te maken, dat de geheele bevolking op een en hetzelfde moment door alle handelaren is bediend.

Uiteindelijk maakt het, zooals hieronder onder F zal blijken, voor de kooplieden weinig uit, hoeveel klanten zij moeten bedienen. Het gaat er slechts om, te voorkomen, dat er groote verschillen ontstaan in het aantal klanten per kleinhandelaar, om te voorkomen, dat een...

--- Het document beschrijft de bureaucratische uitdagingen van de visvoorziening tijdens de Tweede Wereldoorlog. De kern van het probleem is de klantenbinding: het systeem waarbij consumenten aan een specifieke winkelier zijn gekoppeld via het bonnenstelsel.

De tekst legt bloot hoe kwetsbaar dit systeem is voor personeelstekorten. De auteur waarschuwt dat als handelaren wegvallen (door ziekte, maar vooral door de gedwongen Arbeitsinsatz of de terugvoering van militairen in krijgsgevangenschap), de logistiek op de 'Vischmarkt' spaak loopt. Als een handelaar extra klanten overneemt, duurt zijn verkoop langer, waardoor het strakke schema van de markt (beurten) niet meer klopt. De voorgestelde oplossing is flexibiliteit in de geldigheid van distributiebonnen (bon 1 en 2 tegelijk geldig laten zijn) om de piekdrukte op te vangen.

--- Dit document is een direct product van de Duitse bezettingsperiode in Nederland.
1. Arbeidsinzet en Krijgsgevangenschap: De tekst refereert specifiek aan de "terugvoering in de krijgsgevangenschap". Dit duidt op de gebeurtenissen van april/mei 1943, toen de Duitse bezetter opdracht gaf dat voormalige Nederlandse militairen zich opnieuw moesten melden voor krijgsgevangenschap. Dit leidde tot de bekende April-meistakingen en een enorme uitstroom van mankracht uit de Nederlandse economie.
2. Distributiestelsel: De vismarkt was, net als bijna alle voedselvoorziening, streng gereguleerd via codenummers en bonnen om schaarste te beheersen en de zwarte handel in te dammen.
3. Ambtenarij onder druk: De vele doorhalingen en handgeschreven correcties suggereren een werkdocument waarin gezocht werd naar praktische oplossingen voor een onhoudbare logistieke situatie veroorzaakt door politieke ingrepen van de bezetter.