Ongedateerd, geschat circa 1942-1944 (gebaseerd op de inhoudelijke verwijzingen naar de Tweede Wereldoorlog). Pietersen krijgt covernummer 25 A en moet 300
klanten aannemen en Gerrits krijgt covernummer
25 B en moet eveneens 300 klanten aannemen.
Bij elkaar moet de combinatie dus 700 klanten
bedienen. De aankondiging op het bord geschiedt
normaal va 1.700. De handelaars blijven even-
wel hoofdzakelijk verantwoordelijk en moeten ieder voor
zich hun bonnen verantwoorden.

Aanvankelijk was aangenomen, dat het door
den kleinhandelaar ingenomen gedeelte va de vischkant
zou worden ingeleverd bij de V.M. Hiervoor zou
aldaar va elken kleinhandelaar een volledig klanten-
register aanwezig zijn, hetgeen, i.v.m. klachten e.d.
va groot belang moet worden geacht. Dit plan moet
echter vervallen, aangezien voor 700.000 kaarten
op de V.M. noch op het Hoofdkantoor va de Dienst
voldoende ruimte beschikbaar is.

Een klantenlijst zal derhalve niet beschikbaar
zijn, maar is, door de invoering va het bonnenstelsel,
ook overbodig geworden. Het bijhouden va een klanten-
lijst wordt trouwens dezerzijds voor den straathandel
niet mogelijk geacht. Daarvan zou in de praktijk niets
terechtkomen.

overnemen [ blz. 5 a 6 onze concept ]

Bij het uitgeven van standplaatsen in de
stad kan vooraf zooveel mogelijk met den
leeftijd van de kooplieden worden rekening gehouden,
zoo dat op iedere standplaats zooveel ongeveer
een zelfde aantal personen over de 45 jaar geplaatst
zullen worden. Hierdoor wordt, wanneer ook de
vischkooplieden zich voor den arbeidsinzet moeten
melden, bereikt, dat het uitvallen va de betr.
kooplieven gelijktijdig over de geheele stad
plaatsvindt.

F. Bevoorrading va den handel
[ blz. 6 onze concept ]
Dit kan als volgt geschieden.
De kleinhandelaars leveren op den Maandag
de door hen ontvangen bonnen va de vooraf-
gaande week bij den Distr. Dienst in. Zij ontvangen
daarvoor een ontvangstbewijs. Dit bewijs moet... * Inhoud: Het document beschrijft de bureaucratische afhandeling van de visverkoop tijdens een periode van schaarste. Het behandelt de toewijzing van klanten aan specifieke handelaren, het beheer van klantenregisters en de logistiek van het distributiesysteem.
* Schrift: Een geoefend ambtelijk handschrift. De schrijver gebruikt consequent de verkorting "va" voor "van". Opmerkelijk is de numerieke inconsistentie in het begin: 300 + 300 klanten wordt getotaliseerd als 700.
* Terminologie: Het gebruik van termen zoals "bonnenstelsel", "V.M." (vermoedelijk Vischmarkt), "Distr. Dienst" (Distributiedienst) en "arbeidsinzet" is kenmerkend voor de bezettingstijd. De spelling is archaïsch ("visch", "den", "zooveel", "kooplieven"). Dit document is een direct product van de Nederlandse distributiebureaucratie tijdens de Duitse bezetting (1940-1945). De enorme omvang van het beoogde kaartsysteem (700.000 kaarten) suggereert dat dit beleid betrekking had op een grote stad (zoals Den Haag of Rotterdam).

Het meest prangende deel van de tekst is de strategische spreiding van kooplieden ouder dan 45 jaar. Dit was een bewuste tactiek om de voedselvoorziening in de stad te waarborgen: aangezien jongere mannen werden opgeroepen voor de Arbeitsinsatz (dwangarbeid in Duitsland), zorgde deze spreiding ervoor dat bij een razzia of oproep niet hele wijken tegelijk zonder visboer kwamen te zitten. Het document toont de poging van het lokale bestuur om ondanks de oorlogsomstandigheden de orde en bevoorrading te handhaven. F. Bevoorrading V.M. Hiervoor