Handgeschreven concept of memorandum voor een beleidsplan. 1. Hammers 4. [?] 7. Dr. David.
2. [?] 5. [?] 8. [?]
3. de Haan 6. [?] (Groot en.)

Plan voor de distributie van visch.

In de practijk is gebleken, dat de bestaande regeling van de vischvoorziening der bevolking in de stad Amsterdam onbevredigend werkt; als oorzaak hiervan kunnen de onderstaande vier hoofdpunten op grond waarvan thans de principes bij deze regeling worden vastgesteld.

1. Slechts een gering deel van de bevolking wordt bij de bestaande regeling van visch voorzien wel als gevolg van het feit, dat slechts een beperkt gedeelte van de bevolking in de gelegenheid is om zich des morgens vroeg in de rij op te stellen om dan uren te staan wachten tot den vischverkoop begint.

2. Het zijn regelmatig dezelfde menschen, die des morgens aan den kop van de rij staan en deze krijgen veelal maximaal per week visch. Deze menschen gebruiken deze visch niet voor hun eigen gezin, doch plegen er een handeltje van te maken. De visch wordt tegen prijzen, welke ver boven den maximum prijs liggen, verhandeld. Dit is dus een vorm van zwarten handel, waaraan bepaalde deelen van de bevolking zich schuldig maakt.

3. Het is zeer moeilijk gebleken, mede als gevolg van het beperkte corps marktambtenaren, om de kleinhandelaren (vischkraamhouders) hun verkoop zoodanig te contrôleeren, dat alle op de Vischmarkt toegewezen visch op normale wijze aan het publiek wordt verkocht. De kooplieden trachten steeds visch achter te houden om deze tegen veel te hooge prijzen clandestien te verkoopen. Dit is een andere vorm van zwarten handel, waaraan de straathandel zich vaak schuldig maakt.

4. Voor de kleinhandelaren - winkeliers bestaan geen dwingende voorschriften t.a.v. den verkoop aan het publiek en het blijkt juridisch zeer moeilijk om hiervoor goede voorschriften te ontwerpen. Het gevolg is, dat de contrôle op den verkoop van de toewijzingen in de winkels geheel ontbreekt. Er wordt veel over geklaagd, dat de winkeliers slechts aan bepaalde klanten tegen te hooge prijzen verkoopen. Dit is een derde vorm van zwarte handel waaraan de winkeliers zich schuldig maken. Het document is een beleidsmatig schrijven waarin de gebreken van de toenmalige visdistributie in Amsterdam worden geanalyseerd. De auteur identificeert vier kernproblemen:

5. Ineffectiviteit van rijen: Alleen mensen die zeer vroeg kunnen aansluiten, krijgen vis, wat de werkende bevolking uitsluit.
6. Individuele woekerhandel: "Professionele" wachtenden kopen vis op om deze direct duurder door te verkopen (zwarthandel door burgers).
7. Misbruik door straathandelaren: Marktlui houden voorraden achter voor de clandestiene verkoop boven de maximumprijs.
8. Gebrekkige regelgeving voor winkeliers: Er is een gebrek aan juridische kaders om winkeliers te dwingen eerlijk te verkopen, wat leidt tot vriendjespolitiek en woekerprijzen.

De tekst is doorspekt met correcties, wat wijst op een conceptversie die mogelijk als basis diende voor een officiële verordening. Dit document stamt zeer waarschijnlijk uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945). Tijdens deze jaren was er sprake van een strikt distributiesysteem vanwege voedseltekorten. Vis was een belangrijke eiwitbron, maar de aanvoer was grillig en beperkt. De termen "zwarten handel" en "maximum prijs" zijn typerend voor de oorlogseconomie. Het document illustreert de sociale spanningen in Amsterdam: de frustratie van de gewone burger die achter het net vist, en de onmacht van de overheid om de eerlijke verdeling te handhaven tegenover opportunisme van zowel handelaren als particulieren. De namenlijst bovenaan suggereert een commissie of werkgroep die belast was met het herzien van dit distributieplan.