Handgeschreven ambtelijke notitie of ontwerpregeling. Niet expliciet vermeld, maar de context wijst op de periode 1940-1945 (Tweede Wereldoorlog). (Bovenste regel afkomstig van vorige pagina)
en bij een winkelier. (8

Toelichting E blz. 4.

F Het invoeren van een klantenlijst wordt, wanneer het stelsel van een vischkaart met een klantenbinding zou worden ingevoerd, overbodig. Het bijhouden van een zoodanige lijst wordt dezerzijds trouwens voor den straathandel, i. v. m. practische bezwaren, niet mogelijk geacht.

De bij den kleinhandelaar ingeleverde [^bewaarde] helften der vischkaart kunnen als klantenregister worden ~~bewaard~~ gebruikt. Hij moet deze kaarten zorgvuldig bewaren. Bij verhuizing van een klant moet deze kaart van den eenen handelaar op den andere worden overgeschreven. Het register zal bij contrôle door de * Inhoud: De tekst bespreekt een voorstel om het distributiesysteem voor vis te vereenvoudigen. Er wordt gesteld dat een aparte klantenlijst overbodig is als men gebruikmaakt van een 'klantenbinding' via de viskaart. Dit houdt in dat een consument aan een specifieke winkelier wordt gekoppeld.
* Administratieve efficiëntie: De schrijver merkt op dat het registreren van klanten voor straathandelaren (ambulante handel) praktisch onuitvoerbaar is. In plaats van nieuwe lijsten aan te leggen, stelt men voor om de ingeleverde helften van de viskaarten zelf als register te gebruiken.
* Procedures: Er wordt reeds nagedacht over de dynamiek van het systeem, zoals wat er moet gebeuren wanneer een klant verhuist (overdracht van de kaart tussen handelaren).
* Schrijfstijl: Het betreft een zakelijke, ambtelijke stijl met doorhaalsels en invoegingen (zoals "zorgvuldig" en de correctie van "bewaard" naar "gebruikt"), wat duidt op een concepttekst of een verslag van een beleidsoverleg. Dit document stamt vrijwel zeker uit de periode van de Nederlandse bezetting tijdens de Tweede Wereldoorlog (1940-1945). Tijdens deze jaren was er een strikt distributiesysteem van kracht vanwege voedseltekorten. De overheid probeerde via dergelijke maatregelen (zoals de 'klantenbinding') de zwarte handel tegen te gaan en een eerlijke verdeling van schaarse goederen, zoals vis, te garanderen. Het systeem van kaarten en bonnen vereiste een enorme administratieve inspanning van zowel de overheid als de detailhandel, waarbij voortdurend werd gezocht naar manieren om de bureaucratische last te beheersen.