Handgeschreven concept of memorandum (waarschijnlijk een beleidsnota of werkinstructie). (9)

desbetreffende ambtenaren
moeten worden geraadpleegd.
Bovendien moet het Markt-
wezen weten, welke klanten
bij iederen handelaar zijn
ingeschreven. Wanneer nl.
een kleinhandelaar uit om
de een of andere reden uit-
valt, zal deze dienst de
klanten moeten laten weten, [ingevoegd boven doorhaling]
bij welke andere handelaar
men wordt [ingevoegd] ingeschreven.
[Doorgehaalde regels met tekst: Het zou het beste zijn / het practischte zijn / alle klanten bij deze dienst]

[Grote passage volledig doorgehaald, deels onleesbaar]

[In de linkermarge:]
T
De vischkaart zou dan uit 3 deelen moeten bestaan nl. 1 deel voor den consument, 1 deel voor den handelaar, 1 deel voor het M.W. [Marktwezen]

[Onderaan de pagina:]
f blz. 4 onderaan: Toelichtij. [Toelichting]
Om ten einde aan deze
moeilijkheid tegemoet te komen, Het document betreft een administratieve regeling rondom de distributie en de registratie van klanten bij specifieke handelaren. De kern van de tekst gaat over de continuïteit van de levering: wanneer een "kleinhandelaar" wegvalt (bijvoorbeeld door ziekte, faillissement of sancties), moet de dienst "Marktwezen" over de gegevens beschikken om klanten direct aan een andere handelaar toe te wijzen.

In de marge is een cruciaal voorstel genoteerd voor de vormgeving van de "vischkaart". Deze zou uit drie delen moeten bestaan om de controle tussen de drie betrokken partijen (consument, handelaar en de overheid/Marktwezen) te sluiten. De vele correcties en het feit dat er verwezen wordt naar een toelichting op een andere pagina (blz. 4), wijzen erop dat dit een kladversie is van een officieel reglement of een beleidsadvies. Gezien de terminologie ("vischkaart", "Marktwezen", "kleinhandelaar") bevindt dit document zich in de context van de gecontroleerde distributie in Nederland. Tijdens de Tweede Wereldoorlog en de wederopbouwperiode was de schaarste aan voedsel en goederen zo groot dat de overheid de handel strikt reguleerde via een bonnen- en registratiesysteem.

Het "Marktwezen" was de instantie die toezag op de naleving van deze regels. Het koppelen van consumenten aan specifieke handelaren was een methode om zwarte handel te bemoeilijken en de voorraadbeheersing te stroomlijnen. Dit document toont de bureaucratische achterkant van dit systeem: het oplossen van logistieke problemen wanneer een schakel in de distributieketen uitviel. Marktwezen