Handgeschreven notitie of verslag (pagina 3 van een groter geheel). Donderdag 10 juni 1943. Deze klanten zullen dan ( 3
op andere kooplieden in
dezelfde buurt moeten
worden overgeschreven.
Moeten deze kooplieden dan
ook de toewijzing van de
verdwenen kooplieden overnemen.
Dit geeft evenwel moeilijk-
heden met de indeling der
toewijzingen op de Vischmarkt!
De kooplieden ~~moeten~~ kunnen
nl. op de V.M. niet herbevoor-
raad worden op basis van
hun ingeleverde bonnen.
Men zou dan nl. op de V.M.
een uitgebreide administratie
krijgen en zeer uiteenloopende
toewijzingen. (Hierbij denken
aan stelsel Vebema: aardappelen)

Een ander punt om te overdenken
is de decentralisatie der koop-
lieden over de stad, dus vaste
standplaatsen.
Volgende vergadering op
Donderdag 10 Juni 1943 Het document betreft een beleidsmatige discussie over de herindeling van marktkooplieden en de bijbehorende distributiestroom van goederen. Centraal staat het probleem van "verdwenen kooplieden" – een eufemisme dat in juni 1943 waarschijnlijk verwijst naar Joodse kooplieden die uit het economisch leven waren verwijderd of naar kooplieden die door schaarste of sancties hun bedrijf moesten staken.

De kernpunten uit de tekst zijn:
1. Klantoverdracht: Klanten van gestopte handelaren moeten worden ondergebracht bij overgebleven handelaren in dezelfde buurt.
2. Administratieve druk: Er is bezorgdheid over de werkdruk op de "Vischmarkt" (V.M.). Als toewijzingen per handelaar sterk gaan verschillen op basis van het aantal ingeleverde bonnen, wordt de administratie te complex.
3. Vebema-stelsel: Er wordt verwezen naar het stelsel van de Verkoop- en Bemiddelingsbureau voor Aardappelen (Vebema). Dit was een centrale organisatie die de aardappelvoorziening tijdens de oorlog regelde. De schrijver vreest blijkbaar een soortgelijke stroperige bureaucreatie voor andere producten.
4. Ruimtelijke ordening: Er wordt voorgesteld om kooplieden te spreiden over de stad met vaste standplaatsen in plaats van concentratie op één markt, vermoedelijk om de bevoorrading van wijken te verbeteren en grote menigtes (en daarmee onrust) op centrale markten te voorkomen. Dit document is geschreven op 10 juni 1943, midden in de Tweede Wereldoorlog tijdens de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode was het distributiestelsel zeer streng en complex. Alles verliep via bonkaarten. Het feit dat er gesproken wordt over "verdwenen kooplieden" is historisch significant: tegen de zomer van 1943 was de deportatie van de Joodse bevolking in Nederland in een vergevorderd stadium, wat leidde tot lege plekken op markten en in winkelstraten die door de lokale autoriteiten moesten worden opgevuld om de voedselvoorziening op peil te houden. De discussie over "vaste standplaatsen" versus een centrale markt zoals de Vischmarkt toont de overgang van vrije handel naar een totaal gecontroleerde oorlogseconomie.