Getypte pagina (doorslag of stencil) met handgeschreven correcties en aantekeningen. [Pagina - 3 -]

melding bij den kleinhandelaar genummerd. Deze noteert [oorspronkelijk "noteerd", gecorrigeerd naar "noteert" met 't' in potlood] op beide deelen van de vischkaart zijn codenummer, alsmede het volgnummer van de klant. ~~nadat hij daarop zijn naam en adres heeft ingevuld.~~

De eene helft van de vischkaart, waaraan zich de bonnen bevinden, ontvangt de consument terug; de andere helft behoudt de handelaar ~~waarmede~~: Deze helften levert hij in bij den Distributiedienst, waarvoor hem een ontvangstbewijs wordt gegeven. Dit ontvangstbewijs moet hij op de Vischmarkt toonen; daaruit blijkt, hoeveel klanten hij heeft ingeschreven. [Ingevoegd met de hand: "L Voorbeeld:"] ~~XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX.~~ ~~XXXXXXXXXXX~~ ~~XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX/XXXXXXXXXX~~ Kleinhandelaar A krijgt codenummer 1 en moet 1000 klanten inschrijven. De vischkaarten zijn dus genummerd van 1/1 - 1/1000. ] [Handgeschreven sluitteken]

Iedere vischhandelaar moet in zijn winkel of op zijn vischkar op goed leesbare wijze het hem toegekende codenummer aanbrengen.

F. Bevoorrading van den handel.

De bevoorrading geschiedt op basis van de bestaande verdeelregeling op de Vischmarkt. De herbevoorrading zal dus niet geschieden op basis van het aantal, bij den Distributiedienst ingeleverde bonnen. Deze bonnen zullen slechts dienen om achteraf op de Vischmarkt te controleeren, of de kleinhandelaar zijn toewijzing visch geheel met de door hem ingeleverde bonnen heeft verantwoord. Aan de hand van het totaal van de bij den Distributiedienst ingeleverde bonnen kan worden opgemaakt in hoeverre de aangewezen bon is gehonoreerd. Dit kan worden gecontroleerd aan de hand van de op de Vischmarkt uitgegeven hoeveelheden visch. * Registratiesysteem: Klanten moesten zich inschrijven bij een specifieke handelaar. De handelaar hield de helft van de viskaart bij en leverde deze in bij de Distributiedienst als bewijs van het aantal ingeschreven klanten.
* Controlesysteem: Er is een strikte scheiding tussen de toewijzing (bevoorrading) en de verantwoording (bonnen). De bevoorrading gebeurde volgens een vastgelegde verdeelsleutel op de markt, niet op basis van ingeleverde bonnen. De bonnen dienden enkel voor controle achteraf om zwartmarkthandel te voorkomen; de handelaar moest bewijzen dat de hoeveelheid vis die hij ontving overeenkwam met de bonnen die hij van klanten had ontvangen.
* Administratieve wijzigingen: De doorhalingen suggereren dat de procedure werd vereenvoudigd (zoals het schrappen van de verplichting voor de klant om naam en adres in te vullen op dat specifieke moment) of verduidelijkt met voorbeelden. Dit document stamt uit de periode van de distributiebonnen in Nederland (of Vlaanderen), hoogstwaarschijnlijk tijdens de Duitse bezetting (1940-1945). Vis was een essentieel maar schaars goed. De overheid trachtte via de "Distributiedienst" de voedselvoorraad eerlijk te verdelen en woekerprijzen of illegale handel tegen te gaan. De term "Vischmarkt" (met 'sch') en de specifieke spelling ("deelen", "toonen", "controleeren") zijn typerend voor het ambtelijk taalgebruik van de eerste helft van de 20e eeuw.