Getypte rapportage of beleidsnota (pagina 3). -3-

Alle in de vischverdeeling op de Vischmarkt opgenomen kleinhandelaren worden in de distributieregeling ingeschakeld.

Er zijn bepaalde groepen van handelaren, die niet alle vischsoorten verkoopen. Bij garnalenventers: een -tal; de rookers: een -tal. Deze groepen kunnen in hun huidigen vorm niet bij de distributie worden ingeschakeld, aangezien de bij hen ingeschreven klanten slechts een bepaalde vischsoort, of alleen garnalen zouden kunnen krijgen. Deze grpepen zullen dus of geheel in den verschen vischhandel moeten worden ingeschakeld, of geheel uit de verdeeling moeten worden genomen.

De speciale regeling ten aanzien van de Volendammers geeft onoverkomenlijke moeilijkheden. Deze groep zit namelijk voor zeevisch en garnalen het geheel jaar in de verdeeling te Amsterdam. De aal verdeelen ze echter zelf in Volendam, terwijl zij gedurende die periode, de zomermaanden tot 1 October, in het geheel geen zoetwatervisch mogen ontvangen. Deze regeling is bij een officieele distributie niet vol te houden, aangezien distributie een klantenbinding vanzelfsprekend slechts mogelijk zijn, wannaer alle visch op één centraal punt wordt verdeeld.

Indien dit niet zou gebeuren zouden de beurten van alle kleinhandelaren niet gelijkmatig zijn, waardoor bijv. de klanten, die bij de groep Volendammers zouden zijn ingeschreven, vlugger aan de beurt zouden komen, dan die van de overige handelaren.

In dit verband moet erop worden gewezen, dat momenteel in het geheel geen aal voor de bevolking beschikbaar is. De te Volendam aangevoerde aal wordt aan de Rüstungsbedrijven gezonden; de Volendammers ontvangen evenwel de volle winst. Wanneer de Volendammers te Amsterdam voor zoetwatervisch zouden worden ingeschakeld, zullen zij de winst van de Rüstungsbedrijven aan Amsterdam moeten overmaken die deze winst over alle handelaren zal verdeelen.

Wanneer, door de invoering van deze regeling, wel weer aal voor de bevolking beschikbaar wordt gesteld, zal ook alle Volendammer aal naar Amsterdam ter verdeeling moeten worden gezonden, zoodat ook dan weer alle kleinhandelaren gelijkelijk hiervan meedeelen.

C, Aantal klanten bij iederen handelaar.

De toewijzingen van elke vischsoort op de Vischmarkt zijn bekend. De visch wordt op deze markt alphabetisch toegewezen. Er zijn ± 350 handelaren in de verdeeling opgenomen. Per beurt is uit te rekenen, welke hoeveelheid iedere handelaar in totaal aan zeevisch, zoetwatervisch en aal ontvangt. Bijv. 50 kg. zeevisch; 30 kg. aal en 20 kg zoetwatervisch = totaal 100 kg. Een groote vischwinkelier ontvangt * Organisatorische uitdagingen: De tekst beschrijft de complexiteit van het omzetten van een vrije markt naar een strak gereguleerd distributiesysteem. Specialisten (zoals garnalenventers of rokers) vormen een probleem omdat klanten in een distributiesysteem aan één handelaar gebonden zijn voor hun volledige rantsoen, wat bij specialisten niet kan.
* Gelijkheid: Er is een sterke nadruk op een "gelijkmatige" verdeling. De bevoorrechte of afwijkende positie van de Volendammers (die hun eigen aalhandel beheerden) wordt als onhoudbaar gezien binnen een officieel centraal systeem.
* Economische aspecten: Er wordt gesproken over het herverdelen van winsten. Omdat aal naar de oorlogsindustrie gaat maar de winst bij de Volendammers blijft, wordt voorgesteld deze winst te centraliseren en te verdelen over alle 350 aangesloten handelaren om eerlijkheid te waarborgen.
* Typfouten in origineel: De tekst bevat enkele typfouten zoals "grpepen" (groepen) en "wannaer" (wanneer), kenmerkend voor handgetypte rapporten uit die tijd. Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. De vermelding van "Rüstungsbedrijven" (bedrijven die werken voor de Duitse oorlogsindustrie/bewapening) is hiervoor het sluitende bewijs. Tijdens de bezetting werd de voedselvoorziening steeds schaarser en werden producten zoals vis onderworpen aan strikte distributieregels.

De Amsterdamse Vischmarkt fungeerde als centraal punt. De overheid (onder toezicht van de bezetter) probeerde alle handelaren in een uniform systeem te dwingen om zwarte handel tegen te gaan en de bevoorrading van zowel de bevolking als de Duitse instanties te stroomlijnen. De spanning tussen de traditionele autonomie van vissersgemeenschappen (zoals Volendam) en de centrale distributiedwang is in deze tekst duidelijk voelbaar.