Officieel rapport op briefpapier.
Origineel
Officieel rapport op briefpapier. 18 juni 1943. [Handgeschreven in potlood, linksboven:]
Spoed
Inschrijven
Bij
[Getypt:]
R A P P O R T.
===============
Aan den Heer Inspecteur
van het Marktwezen.
No. 46A/235/1 M. 1943 29/6
Hedenmiddag ontving ik van den heer Stroer 276 kg. spiering, die hij in beslag genomen had van C. van Bambergen. Ingevolge telef. opdracht van Directeur moest ik de spiering vernietigen of als veevoeder verkoopen. Nadat de heer Bom van de C.C.D. de spiering had gezien (het meerendeel was beneden 10 cm), heb ik de visch aan Artis verkocht à f. 0,05 per kg.
Amsterdam, 18 Juni 1943.
w.g.
G.Huisman.
[Handgeschreven onderaan:]
telefonisch opgenomen
[Onleesbare paraaf/naam, mogelijk "Romins"]
[Handgeschreven in rode inkt:]
v/ Dit rapport beschrijft een ambtelijke handeling met betrekking tot de voedselvoorziening en marktregels in bezet Amsterdam. Er is 276 kilogram spiering in beslag genomen van een particulier of handelaar genaamd C. van Bambergen door een zekere heer Stroer. De reden voor inbeslagname wordt indirect duidelijk uit de vermelding dat de vis "beneden 10 cm" was; dit wijst op de handhaving van minimummaten voor vis om overbevissing tegen te gaan.
Omdat de vis niet voor menselijke consumptie geschikt of toegestaan was (gezien de maat), was de instructie om het te vernietigen of als veevoeder te verkopen. Na controle door de Crisis Controle Dienst (C.C.D.) is besloten de vis voor een symbolisch bedrag van 5 cent per kilo te verkopen aan Artis. De dierentuin kampte tijdens de oorlogsjaren met grote voedseltekorten voor de dieren, en dergelijke partijen in beslag genomen goederen waren een welkome aanvulling. In juni 1943 bevond Nederland zich in het vierde jaar van de Duitse bezetting. Voedsel was schaars en de handel stond onder strikte controle van de Crisis Controle Dienst (C.C.D.). Deze dienst was belast met de bestrijding van de zwarte markt en het toezicht op de distributie van schaarse goederen.
De vermelding van de vismaat suggereert dat ook tijdens de oorlog de visserijreglementen werden gehandhaafd, hoewel de prioriteit vaak lag bij het voorkomen van illegale handel buiten de officiële distributiekanalen om. Artis had het in deze periode extreem moeilijk om de dieren in leven te houden. Confiscaties van vis of vlees die niet aan de eisen voor menselijke consumptie voldeden, werden regelmatig naar de dierentuin doorgesluisd om te voorkomen dat waardevol eiwit verloren ging.