Handgeschreven concept of ambtelijke notitie met doorhalingen en marginalia. [Hoofdtekst]

dat hier op deze wijze per
maand ca 50 kg van dit deel
beschikbaar zou komen, eventueel
meer. De visch zou via de
Amsterdamsche afdeeling worden
aangevoerd. ~~Vakkers~~ De bedrijfsleider
Drukker ~~van de handel~~
deelde mede dat als de
boven hier bedoelde maatregel
zou worden doorgevoerd eventueel
ook uit overvloedige verkoop
visch, voor zoover niet noodig
voor het personeel van
Bijz. Economische Zaken, in
zijn zaak aan anderen zoude kunnen
worden verkocht, hetgeen de
vischvoorziening de stad ten goede
zou komen.

☐ ~~Ten aanzien van een [onleesbaar]~~ merkte op,
dat het personeel van
Bijz. Econ. Zaken, voor zoover tot
de geëvacueerden behoorende, (verkeert
in geen andere omstandigheden dan)
de zeer talrijke
geëvacueerden uit andere plaatsen, en
dat het gros van de Amsterdamsche
bevolking welke ook geen vaste
leverancier hebben, kunnen zich
op de markt voorzien, waar ieder
koopen kan.
Een speciale maatregel voor pers. bijz.
econ. zaken is m.i. niet noodig en

[Tekst in de linkermarge, verticaal geschreven]

v. v. m. consequenties
niet daarnaakt. Hij moge er hierbij op wijzen, dat door een dergelijke
regeling in grondslag bevoorrechting
van een kleine hand-
ten laste van een plaat-
[onleesbaar] De tekst beschrijft een logistiek vraagstuk rondom de aanvoer van vis (circa 50 kg per maand) naar Amsterdam. Een bedrijfsleider genaamd Drukker stelt voor om de vis die niet door het personeel van de dienst Bijzondere Economische Zaken (BEZ) wordt geconsumeerd, vrij te verkopen aan het publiek.

De tweede helft van het document bevat een kritische kanttekening (gemarkeerd met een vierkantje). De schrijver stelt dat het personeel van BEZ geen uitzonderingspositie verdient. Hoewel velen van hen 'geëvacueerd' zijn (uit andere landsdelen naar de stad zijn gekomen), bevinden zij zich in dezelfde positie als duizenden andere evacueerden en Amsterdammers zonder vaste leverancier. De auteur concludeert dat een speciale regeling voor dit personeel ongewenst is ("niet noodig").

In de kantlijn wordt gewaarschuwd voor de "consequenties" en het gevaar van "bevoorrechting" van een kleine groep ten koste van de rest van de bevolking. De context is hoogstwaarschijnlijk de schaarste tijdens de late oorlogsjaren (1944-1945) in Nederland. De dienst Bijzondere Economische Zaken was in die tijd verantwoordelijk voor de distributie van schaarse goederen en de bestrijding van de zwarte handel.

Het document geeft een inkijkje in de ambtelijke integriteit en de interne discussies over rechtvaardigheid in tijden van extreme nood: mag de instantie die de regels handhaaft (BEZ) zelf profiteren van een betere voedselvoorziening? De auteur van deze notitie spreekt zich daar duidelijk tegen uit om precedentwerking en onrust onder de bevolking te voorkomen.