Ambtelijke correspondentie / Notitie.
Origineel
Ambtelijke correspondentie / Notitie. 3 september 1943. Visschregeling
A’dam, 3/9 1943
W. L. M. 76A/278/2
Van het met Uw kaartbrief dd. 27/8
voor advies ontvangen
stuk No 632 L.M. 1943 heb ik de eer
U te berichten, dat bij onderzoek is
gebleken, dat de kleinhandelaar
C. B. Biesenbeek Sr in dezen
op 20 Aug jl. een kist bevroren
schol kreeg toegewezen, waarin
eenige kilogrammen tekort aan
gewicht werd geconstateerd.
Voordat met den aanvoer
van bevroren visch werd be-
gonnen, werd een instructie ont-
vangen, waarin o.a. stond ver-
meld, dat voor de schol geen
reclames over ondergewichten moest
worden geaccepteerd. De N.V.C.
zou deze aangelegenheid met de
Prijsbeheersching hebben besproken.
Een afschrift van den brief der
N.V.C. doe ik u hierbij toe-
komen. Deze ambtelijke notitie betreft een onderzoek naar een klacht van een Amsterdamse kleinhandelaar, C.B. Biesenbeek Sr. De winkelier had geconstateerd dat een hem toegewezen kist bevroren schol enkele kilo’s lichter was dan de bedoeling was.
De kern van de reactie is bureaucratisch en afwijzend: er wordt verwezen naar een eerdere instructie van de N.V.C. (Nederlandse Vis-Centrale). In die instructie was bepaald dat voor bevroren schol geen klachten (reclames) over ondergewicht geaccepteerd zouden worden. Dit was blijkbaar vooraf afgestemd met de instantie voor Prijsbeheersching. De notitie dient als begeleidend schrijven bij een afschrift van die bewuste brief van de N.V.C. Het document dateert uit september 1943, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was de voedselvoorziening strikt gereguleerd via een distributiesysteem.
- De N.V.C. (Nederlandse Vis-Centrale): Dit was een tijdens de bezetting opgericht orgaan dat de totale controle over de inkoop, verkoop en distributie van vis had. Het was een instrument van de economische ordening onder toezicht van de bezetter.
- Prijsbeheersching: De "Gemachtigde voor de Prijzen" hield streng toezicht op de prijzen om inflatie en zwarte handel tegen te gaan, maar ook om de rantsoenering betaalbaar te houden.
- Schaarste en Kwaliteit: Klachten over gewicht en kwaliteit kwamen veelvuldig voor. Bevroren vis verloor vaak gewicht door vochtverlies (indroging), wat mogelijk de reden was waarom de N.V.C. weigerde claims over ondergewicht in behandeling te nemen; de detailhandelaar trok hierdoor aan het kortste eind.