Getypte brief (doorslag of origineel) met handgeschreven kanttekeningen. 8 september 1943. [Handgeschreven in potlood/krijt bovenin:]
Verzonden 8/9

[Handgeschreven in inkt bovenin:]
mmp [onderstreept]

[Getypte tekst:]
VD/SV

46a/280/1 M.

8 September 1943.

XXXXXXXXX
ter attentie:
van den Heer Kranenburg.

den Heer Directeur der
Nederlandsche Visscherij
Centrale,

2e Adelheidstraat 300,

's-G r a v e n h a g e.

In aansluiting op reeds eerder telefonisch door-
gegeven klachten, bericht ik U dat hedenmorgen in op-
dracht van den heer Poorta te Enkhuizen opnieuw 400
halve kg. spiering door den grossier Edelenbosch zijn
verkocht naar Zaandam. Ondanks het feit, dat de Combinatie
Lammers met een vrachtauto stond te wachten. Zulks is
zooals U bekend is, in strijd met Uw voorschrift, dat
100 % van de spiering naar Amsterdam moet worden gezonden.
Een en ander wordt mij door de Combinatie Lammers
medegedeeld, die door dezen gang van zaken te Enkhuizen
moeilijkheden ondervindt.
Ik verzoek U thans dringend aan het optreden
van voornoemden Heer Poorta en de Enkhuizer grossiers
paal en perk te stellen en te doen opdragen, dat alle te
Enkhuizen aangevoerde spiering door de Combinatie Lammers
moet worden overgenomen ter verzending naar Amsterdam.

De Directeur, Deze brief is een formeel protest tegen het niet naleven van distributievoorschriften tijdens de Tweede Wereldoorlog. De kern van de klacht is dat een partij van 200 kg spiering (400 eenheden van een halve kilo) in Enkhuizen is verkocht aan afnemers in Zaandam, terwijl er een strikt voorschrift gold dat alle spiering naar Amsterdam getransporteerd moest worden via de "Combinatie Lammers".

De afzender (waarschijnlijk een lokale autoriteit of visafslagdirecteur) uit zijn frustratie over de eigenmachtige handelwijze van een zekere heer Poorta en de plaatselijke grossier Edelenbosch. Het gebruik van termen als "dringend" en "paal en perk te stellen" onderstreept de ernst van het conflict over de controle op de schaarse voedselvoorziening. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland was de economie volledig gereguleerd. De Nederlandsche Visscherij Centrale (NVC), opgericht in 1941, was het centrale orgaan dat toezag op de visserijsector. Alles, van de vangst tot de prijzen en de uiteindelijke bestemming van de vis, werd door de bezetter en de hiermee samenwerkende instanties bepaald.

Amsterdam kampte tijdens de oorlogsjaren met grote voedseltekorten. Om de stad te bevoorraden werden strikte quota en bestemmingsvoorschriften opgelegd aan productiegebieden zoals Enkhuizen. De brief toont de spanningen tussen de centrale regelgeving vanuit Den Haag en de lokale handelspraktijken, waarbij vis soms 'weglekte' naar andere bestemmingen (mogelijk tegen hogere prijzen of via informele kanalen), tot ongenoegen van de officiële distributeurs zoals de Combinatie Lammers.