Getypte brief (doorslag op dun papier). 27 oktober 1943. De Directeur (vermoedelijk van een distributie-instantie te Amsterdam). [Handgeschreven bovenaan: extra]

VD/SV

46a/286/2 M.

27 October 1943.

den Heer Directeur der
Nederlandsche Visscherij Centrale,
2e Adelheidstraat 300,
's-Gravenhage (ZH)
============================

Naar aanleiding van Uw brief d.d. 22 September
jl. no. 23152/AZ/We. bericht ik U, dat het onderhavige ver-
zoek van P. Blank is behandeld in de Verdeelingscommissie
voor visch te dezer stede.
Blank heeft per beurt toewijzingen voor:
zoetwatervisch 40 kg
aal 40 "
zeevisch 100 "
ger.aal 20 "
garnalen 3 kisten
Hij moet deze visch verkoopen op de hem aange-
wezen marktplaats Albert Cuypstraat.
De Commissie is van meening, dat thans geen
enkele behoefte bestaat aan uitbreiding van de rookcapaci-
teit. De bevolking is het meeste gebaat met versche visch,
zoodat het ver- en bewerken ervan zooveel mogelijk moet
worden tegengegaan.
De Commissie acht het gewenscht dat het onder-
havige verzoek na den oorlog opnieuw moet worden ingediend.
Met het bovenstaande kan ik mij vereenigen. Ik
geef U daarom in overweging aan het verzoek niet te vol-
doen.

De Directeur, * Administratieve context: De brief is een officieel advies van een lokale instantie aan de centrale overheidsinstantie (Nederlandsche Visscherij Centrale) die tijdens de bezetting de visdistributie reguleerde.
* Inhoudelijke kern: De handelaar P. Blank, werkzaam op de Albert Cuypmarkt in Amsterdam, heeft blijkbaar gevraagd om zijn visrookcapaciteit te mogen uitbreiden. De lokale commissie wijst dit af met het argument dat de bevolking meer behoefte heeft aan verse vis dan aan bewerkte (gerookte) vis.
* Taalgebruik: Formele, ambtelijke stijl met gebruik van de oude spelling ("visch", "vereenigen", "zoodat").
* Toewijzingen: Het document geeft een zeldzaam gedetailleerd inkijkje in de exacte hoeveelheden vis (per "beurt") die een individuele marktkoopman in 1943 mocht verhandelen. Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In 1943 was de voedselschaarste nijpend en stond de gehele voedselvoorziening onder streng toezicht van "Centrales". De Nederlandsche Visscherij Centrale (NVC) controleerde de vangst, prijs en distributie van vis.

Het beleid om het "ver- en bewerken" van vis tegen te gaan was ingegeven door efficiëntie: verse vis kon direct geconsumeerd worden zonder extra brandstofverbruik (voor het roken) of verlies van voedingswaarde door bewerking. De opmerking dat het verzoek "na den oorlog" opnieuw ingediend moet worden, is een typische ambtelijke formulering uit die tijd voor verzoeken die op dat moment als niet-essentieel voor de oorlogseconomie werden beschouwd.