Handgeschreven verslag of notulen van een vergadering. (10

De V’dammer vertegenwoordigers weigeren om de toewijzing van deze venters te herzien. Zij hebben deze toewijzing nu reeds eenige jaren en het zijn allen flinke bona fide handelaren.

Lammers staat op het standpunt, dat deze 9 V’dammers teruggebracht moeten worden op een enkele toewijzing zoutwatervisch of alle bona fide straatventers moeten eveneens op een dubbele toewijzing worden gebracht.

Voorzitter kan dit voorstel niet in behandeling nemen. Dit zou nl. opnieuw de basis va de gehele vischverdeeling aan het wankelen brengen.

Na langdurige, heftige discussie wordt tenslotte een voorstel van den voorzitter in stemming gebracht om de zaak te laten, zooals hij nu eenmaal reeds langen tijd is.

Het resultaat der stemming is, dat Gootjes, Böhne, Koning, Mooyer en Tuijp toestimmen; Serphout, Van Zanten en Lammers stemmen tegen en Frommé blanco. De tekst beschrijft een conflict binnen een bestuursorgaan of commissie (mogelijk gerelateerd aan de visafslag of gemeentelijke marktverordeningen). Het geschil draait om een groep van negen "V'dammers" (Volendammers) die beschikken over een 'dubbele toewijzing' voor de verkoop van vis.

Het lid Lammers voert oppositie en eist gelijkheid: ofwel de bevoorrechte positie van de Volendammers wordt ingetrokken (terug naar één toewijzing), ofwel alle straatventers krijgen een dubbele toewijzing. De voorzitter blokkeert dit voorstel met een beroep op de stabiliteit van het bestaande systeem ("vischverdeeling").

De stemming toont een verdeeldheid, waarbij de gevestigde orde (ondersteund door typisch Volendamse namen als Mooyer en Tuijp) de status quo handhaaft met 5 stemmen vóór, 3 tegen en 1 blanco. Dit document biedt een inkijk in de strak gereguleerde wereld van de ambulante handel in de vroege 20e eeuw. Volendamse visventers stonden erom bekend door het hele land hun waar uit te venten. De "toewijzingen" waarover gesproken wordt, waren essentieel voor hun broodwinning en werden vaak fel verdedigd tegenover andere handelaren die aanspraak maakten op gelijke rechten. De namen in het document (zoals Tuijp en Mooyer) zijn tot op de dag van vandaag bekende families in de Volendamse visserijgemeenschap, wat de historische authenticiteit van het verslag onderstreept. De gebruikte terminologie zoals "bona fide handelaren" geeft aan dat morele status en reputatie destijds zwaarwichtige argumenten waren in bureaucratische besluitvorming.