Handgeschreven notulen of besluitlijst van een commissievergadering. 4 oktober 1943. zoodat met 5 tegen 3 stemmen (11
het voorstel van den Voorzitter is
aangenomen.

Mej. Licht v. d. Poel. Verzoek aan
Wethouder L.M., behalve haar
toewijzing garnalen, ook zee en
rivier-visch te mogen ontvangen.
De Com. is van meening, dat deze juffrouw
in het geheel geen recht op visch heeft.
Voor den oorlog was zij op de V.M.
geheel onbekend. Zij vent zomers
met ijs. Van verklaringen van grossiers
is hier niets bekend. Het verzoek
moet derhalve worden afgewezen.

Vervolgvergadering Verdeelingscommissie op 4 October 1943
Aanwezig: de Voorzitter en de Secretaris en de leden Lammers, Böhne, Sliphorst, Van Zanten, Frommé, J. Tuyp, Gootjes.

J. Koning verzocht verhooging toewijzing garnalen en zoetwatervisch.
Com. adviseert afwijzend. De tekst beschrijft een deel van de besluitvorming binnen een "Verdeelingscommissie" in het najaar van 1943. Centraal staan verzoeken van particulieren of handelaren voor de toewijzing van visproducten, die tijdens de Tweede Wereldoorlog schaars waren en via een distributiesysteem werden gereguleerd.

Er zijn twee specifieke casussen:
1. Mej. Licht v.d. Poel: Zij vraagt naast garnalen ook om een toewijzing van zee- en riviervis. De commissie wijst dit resoluut af. De argumentatie is gebaseerd op het feit dat zij voor de oorlog geen bekende handelaar was op de "V.M." (waarschijnlijk de Vischmarkt) en in de zomermaanden ijs verkocht. De commissie trekt haar status als visverkoper in twijfel.
2. J. Koning: Een verzoek om verhoging van de toewijzing van garnalen en zoetwatervis. Ook dit verzoek krijgt een negatief advies.

De notulen geven een inkijkje in de strikte controle op de voedselvoorziening en de bureaucratische processen die bepaalden wie recht had op handelsvoorraden. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945) was bijna alles op de bon. Distributiestamkaarten en toewijzingen via lokale commissies moesten zorgen voor een eerlijke verdeling en het tegengaan van de zwarte markt. De "Wethouder L.M." in de tekst verwijst naar de wethouder van Levensmiddelenvoorziening. Commissies zoals de Verdeelingscommissie hadden de taak om aanvragen te toetsen aan historische gegevens (de situatie voor de oorlog) om te voorkomen dat nieuwe "gelukszoekers" of ongeautoriseerde handelaren schaarse goederen in handen kregen. De strengheid waarmee verzoeken werden afgewezen, is kenmerkend voor de schaarste in 1943.