Nota / Factuur 12 mei 1943 Amsterdam 12 Mei 1943

N O T A voor de commissie inzake
voedselvoorziening Joodsche bevolking
-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-

Z U U R K O O L

1  vat  zuurkool á          fl.    29.65
6  vaten    "    "  á          -     48.30
                            -----------
                    NETTO   fl.    77.95
                    Statie  -      70.--
                    BRUTO   fl.   147.95
                    4%      -       3.12
                    TOTAAL  fl.   151.07
                            =========== *   **Financiële specificatie:** De nota specificeert de aankoop van 7 vaten zuurkool. Opvallend is dat de prijs per eenheid sterk verschilt of dat de vaten van verschillende grootte waren: één vat kost fl. 29,65, terwijl zes vaten samen fl. 48,30 kosten.

• Statiegeld: Er wordt een aanzienlijk bedrag aan "Statie" (statiegeld) gerekend: fl. 70,00. Dit komt neer op precies fl. 10,00 per vat, wat in 1943 een fors bedrag was. Dit onderstreept de schaarste aan verpakkingsmaterialen en emballage tijdens de oorlogsjaren.
• Bijkomende kosten: Over de netto goederenwaarde (fl. 77,95) wordt een toeslag van 4% berekend (fl. 3,12), waarschijnlijk een vorm van omzetbelasting of administratiekosten.
• Taalgebruik: Het document hanteert de toenmalige spelling ("Joodsche", "Mei"). Dit document stamt uit mei 1943, een kritieke fase tijdens de Duitse bezetting van Nederland. De "Commissie inzake voedselvoorziening Joodsche bevolking" was een afdeling van de Joodsche Raad voor Amsterdam. Terwijl de deportaties naar de vernietigingskampen in volle gang waren (in mei 1943 vonden er grote razzia's plaats in Amsterdam), probeerde de Raad de resterende Joodse bevolking en de mensen in de verzamelpunten nog van basisbehoeften zoals voedsel te voorzien.

Zuurkool was een belangrijk volksvoedsel in oorlogstijd vanwege de houdbaarheid en het vitaminegehalte. Dit type administratieve documenten toont de wrange realiteit van de "alledaagse" bureaucratie die doorging terwijl de systematische vervolging en deportatie haar dieptepunt bereikte. Het feit dat er nog steeds formeel gefactureerd en belast werd voor de voedselvoorziening van een gemeenschap die systematisch werd uitgeroeid, is kenmerkend voor de kille, ambtelijke afwikkeling van de Holocaust in Nederland.