Het document bevat een cijfermatig overzicht van vergunningen over het kalenderjaar 1943. De tabel is opgedeeld in acht rijen (vermoedelijk verschillende branches of regio's, hoewel de namen niet vermeld zijn) en sluit af met een rij voor de totalen.

De interne logica van de tabel is strikt: het aantal aan het einde van het jaar is het resultaat van het begin-aantal minus de "afgevallen" (vervallen) vergunningen. Opmerkelijk is dat de kolom "geheel nieuw verleende vergunningen" (51 in totaal) niet is verwerkt in de kolom "aan het einde van het jaar". Dit impliceert dat de tweede kolom enkel de 'overlevingsgraad' van de oorspronkelijke vergunningen uit de eerste kolom weergeeft, en de nieuwe vergunningen als een aparte mutatiestroom worden beschouwd.

De cijfers laten een forse krimp zien: het totaal aantal lopende vergunningen (uit de beginvoorraad) daalt in één jaar tijd van 1404 naar 676, een afname van ruim 50%. Vooral in de eerste categorie is de sanering nagenoeg totaal: van de 173 vergunningen blijft er slechts één over, specifiek gemerkt als "voor aardapp." (aardappelen).

Dit document stamt uit het vierde jaar van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In 1943 was de oorlogseconomie volledig van kracht en stond de distributie van goederen onder strikt toezicht van de overheid (de Rijksbureaus).

De term "vergunningen" in combinatie met de expliciete vermelding van "aardappelen" duidt zeer waarschijnlijk op machtigingen voor de handel, het transport of de detailverkoop van schaarse levensmiddelen of grondstoffen. De drastische afname van het aantal vergunningen is tekenend voor de toenemende schaarste, de uitschakeling van kleine handelaren en de centralisatie van de distributieketen door de bezetter om de controle op de voedselvoorziening te maximaliseren.