Ambtelijke notitie / correspondentie. 17 juni 1939. no 28/62/1.1939 17/5

Aan den Inspecteur
vh Marktwezen
alhier.

Lindengracht

Tegen inwilliging van het verzoek van A.F.C. Challa voorkeurskaarthouder no 301 om gedurende 3 maanden uitstel de markt te bezoeken, bestaat mij geen bezwaar.

A’dam 17 juni 1939
[Handtekening, mogelijk v. Leeuwen]

A.F.C. Challa heeft mij medegedeeld ruim drie maanden als rijwielbewaarder te werken bij het zwembad aan overzijde van het IJ tegen een weekloon van ƒ 15.-

~~Ik geef thans in overweging Challa alsnog toe te staan om tot het einde van het zwemseizoen zijn plaats op de markt Lindengracht in te nemen.~~

2.02 = Dit document is een ambtelijk advies betreffende een marktkoopman, de heer A.F.C. Challa, die een vaste staanplaats ("voorkeurskaarthouder no 301") heeft op de Lindengracht-markt in Amsterdam. Challa heeft verzocht om drie maanden lang niet op de markt te hoeven verschijnen.

De reden voor dit verzoek is van economische aard: hij heeft tijdelijk werk gevonden als rijwielbewaarder (fietsenstallinghouder) bij een zwembad aan de overzijde van het IJ (waarschijnlijk het toenmalige Floraparkbad of een vergelijkbare instelling in Amsterdam-Noord). Hij verdient daar 15 gulden per week. De ambtenaar die de notitie schrijft, heeft geen bezwaar tegen dit uitstel. Opvallend is de doorgehaalde zin onderaan, waarin de ambtenaar aanvankelijk wilde adviseren om Challa toe te staan zijn plaats na het zwemseizoen weer in te nemen, maar dit advies lijkt te zijn geschrapt of heroverwogen. In 1939, vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, was de regelgeving voor Amsterdamse markten streng. Markthandelaren met een voorkeurskaart waren verplicht hun standplaats persoonlijk in te nemen. Wie zonder geldige reden of toestemming wegbleef, riskeerde het verlies van zijn vaste plek.

De economische omstandigheden waren in deze tijd nog moeizaam (nasleep van de crisis van de jaren '30). Een gegarandeerd weekloon van 15 gulden was voor een kleine handelaar een welkome stabiliteit. Dit document illustreert de sociale geschiedenis van de Amsterdamse marktkooplieden en de nauwgezette wijze waarop het gemeentelijk Marktwezen de aanwezigheid en vergunningen van handelaren controleerde. De "overzijde van het IJ" verwijst naar de groei van recreatievoorzieningen in Amsterdam-Noord, waarvoor in het zomerseizoen extra personeel nodig was. A.F.C. Challa Marktwezen