Handgeschreven plan of memo op een los vel papier. [Linksboven:] 1 /

[In rode inkt:] Plan. Hitjes. Comité
[Onderstreept in rood:] korte baan wedstrijden

[Zwarte inkt:]
[ dat een naam draagt

Gaat uit van comité [
wordt beschouwd wordt als
particuliere onderneming.

Bedoeling belangstelling voor
paardensport te wekken met
het oog op latere stichting te
Amsterdam van korte baan.

Bedoeling is dat gewerkt
wordt met totalisator. Dit
is volgens heere conditio sine
qua non voor klass. wedstrijd.

Kosten raming op f 10000.-
te dekken door entrees. Nu
ca f 15000.- minstens zullen
moeten opbrengen met oog op
belasting. Gerekend wordt
(mits toeslag rijksbelasting)
op ~~f 2.50~~ f 2.00 en f 1.50
Entree ~~voor heer~~ (resp. heren &
dames), dus gemiddeld
f 2.00 Zodat 7000 bezoekers
minstens moeten worden
verwacht om onkosten te dekken.

Comité verwacht dit aantal
bezoekers zeker te kunnen trekken
in huidige omstandigheden het publiek [.

[In de linker marge, verticaal geschreven:]
[ en alle aangeboden voorkomende
paarden geschikt maakt. Het document is een conceptplan voor het organiseren van ponyraces ("hitjes") op een kortebaan. De kernpunten zijn:

1. Doelstelling: Het opwekken van publieke belangstelling voor de paardensport met als uiteindelijk doel de oprichting van een permanente kortebaanfaciliteit in Amsterdam.
2. Organisatievorm: Het project wordt gepresenteerd als een "particuliere onderneming" geïnitieerd door een comité.
3. Financiering en Gokken: De aanwezigheid van een "totalisator" (een wed-systeem) wordt als een absolute voorwaarde (conditio sine qua non) gezien voor een kwalitatief goede wedstrijd.
4. Begroting: De kosten worden geraamd op 10.000 gulden. Om winstgevend te zijn en belastingen te dekken, mikt men op een opbrengst van 15.000 gulden.
5. Publieksbereik: Men rekent op een gemiddelde toegangsprijs van 2 gulden, wat betekent dat er minstens 7.000 toeschouwers nodig zijn om de kosten te dekken. Het comité is optimistisch over het behalen van dit aantal gezien de "huidige omstandigheden". Kortebaandraverijen zijn een diepgewortelde traditie in de Nederlandse paardensport, waarbij twee paarden (of in dit geval pony's) het in een afvalrace tegen elkaar opnemen over een afstand van ongeveer 300 meter.

Dit document lijkt te dateren uit een periode waarin de legaliteit en organisatie van gokken via de totalisator een punt van discussie was (waarschijnlijk eind 19e of begin 20e eeuw). De totalisator werd in 1911 in Nederland verboden door de Wet op de Totalisator, om pas in 1948 weer onder strikte voorwaarden te worden toegestaan. De verwijzing naar de noodzaak van de totalisator suggereert dat de opstellers van dit plan de commerciële levensvatbaarheid van de sport direct koppelden aan de mogelijkheid tot wedden. De genoemde bedragen (f 2.00 entree) duiden op een evenement voor de gegoede burgerij of een grootschalig publieksevenement.