Handgeschreven conceptbrief of interne notitie. Niet expliciet vermeld (vermoedelijk midden 20e eeuw, ca. 1940-1950). [Hoofdtekst]

uitbreiding van het
aantal vischwinkels.
Ik geef U in over-
weging op deze verzoeken
gunstig te beschikken.

Onder referte aan
het telef. gesprek, dat ik
d.d. dezer met Uwen
heer Hillebrand
gehad heb; wenscht ik
deze gelegenheid gebruik
te maken U erop te
wijzen, dat ik met boven-
omschreven standpunt niet
wil prejudiciëren, dat
de Heer C. de Jong, die
voor zoover mij bekend, reeds
jaren in den vischhandel
werkzaam is, niet voor
een erkenning als vischhande-
laar in aanmerking behoort te komen.

[Tekst in de linker kantlijn, verticaal geschreven]

Deze aangelegenheid dat aanvraag op haar eigen merites dienen te worden beoordeeld overigens ik be-staat tegen het verleenen van deze erkenning geen bezwaar. De commissie waarvan zal evenwel niet kunnen dragen dat daarin een wachttermijn zal moeten worden verleend. * Inhoud: Het document betreft een correspondentie over de uitbreiding van het aantal viswinkels en de erkenning van handelaren binnen deze sector. De schrijver adviseert positief over bepaalde verzoeken, maar voegt een specifieke kanttekening toe over een zekere "Heer C. de Jong".
* Correcties: De onderste alinea is met een groot kruis doorgehaald, wat suggereert dat dit deel van de tekst in de definitieve versie is komen te vervallen of is herzien. De schrijver benadrukt dat zijn standpunt niet mag "prejudiciëren" (vooruitlopen op/benadelen) ten opzichte van de heer De Jong.
* Marginalia: De tekst in de kantlijn lijkt een meer algemene beleidsmatige toelichting: aanvragen moeten op hun eigen merites worden beoordeeld en er mag geen sprake zijn van onredelijke wachttermijnen die door een commissie worden opgelegd.
* Namen: Er wordt verwezen naar een "heer Hillebrand" (waarschijnlijk een functionaris) en "C. de Jong" (de betrokkene/aanvrager). Dit document stamt waarschijnlijk uit een periode van strikte regulering van de middenstand in Nederland (mogelijk tijdens of vlak na de Tweede Wereldoorlog). In die tijd was voor het vestigen van een bedrijf of het uitbreiden van een handel een officiële "erkenning" of vergunning nodig. De visdetailhandel was een sector die sterk gereguleerd werd om overcapaciteit te voorkomen en kwaliteit te waarborgen. De brief toont het bureaucratische proces waarbij individuele vakbekwaamheid (zoals die van de heer De Jong, die al jaren werkzaam is) werd afgewogen tegen algemeen marktbeleid. C. de Jong