Handgeschreven notitie of kaart. Es ist ja so, dasz derjenige Klein-
händler, der [doorgehaald: ...] für Arbeit nach
Deutschland geschickt wird, sein Kon-
tingent verliert. Hierdurch wird erreicht,
dasz die Zahl der Teilhaber an der Fisch-
teilung abnimmt; solches ist mit Rück-
sicht auf die geringe Fisch-Zufuhr
sehr gewünscht. De tekst beschrijft een maatregel met betrekking tot de distributie van schaarse goederen (vis) tijdens de bezettingsjaren. De kernpunten zijn:
* Verlies van contingent: Een kleine handelaar (Kleinhändler) die naar Duitsland wordt gestuurd voor de Arbeitseinsatz (dwangarbeid), verliest zijn toewijzing of vergunning (Kontingent).
* Beperking van deelnemers: Het doel van deze maatregel is om het aantal partijen dat deelneemt aan de visverdeling te verminderen.
* Schaarsheid: De schrijver merkt op dat dit "zeer gewenst" is vanwege de geringe aanvoer van vis. De maatregel wordt dus gebruikt als een instrument om de distributieketen te saneren in tijden van tekorten. Dit document dateert hoogstwaarschijnlijk uit de periode van de Tweede Wereldoorlog (ca. 1940-1945). De zinsnede "Arbeit nach Deutschland geschickt wird" verwijst direct naar de verplichte tewerkstelling van burgers uit bezette gebieden in de Duitse oorlogsindustrie.

De notitie illustreert de harde bureaucratische realiteit van de bezetting: het vertrek van een handelaar voor dwangarbeid werd door de autoriteiten of distributie-instanties aangegrepen als een kans om de markt te "ontlasten". De schaarste aan basisbehoeften, zoals vis, dwong tot een strikte rantsoenering en een beperking van het aantal distributiepunten.