Handgeschreven conceptbrief of ambtelijk adviesstuk. (Tekst tussen vierkante haken [ ] is in het origineel doorgehaald)

(2)
[moeten stellen met hun toewijzingen, welke zij uit de verdeeling ontvangen. Bij inwilliging van het onderhavige verzoek zou de controle door C.C.D. en N.V.C. in ernstige mate worden bemoeilijkt.]

Marginale aantekening linksboven:
N.B.
Heer v. Duinkerken
en Haarlem niet
waarom het
strijdt met
de bepalingen
Dit is toch nooit
van de orde.

Invoeging boven de eerste doorgehaalde alinea:
is het verzoek van adressant ook strikt in strijd met de bepalingen

Vervolg hoofdtekst:
Ten slotte wijzen wij op het Tweede Uitvoeringsbesluit, welk besluit niet door de Gem. A'dam, zoals adressant opmerkt, doch door de N.V.C. is uitgevaardigd, waardoor het naar onze meening ook formeel onmogelijk is aan het verlangen van adressant te voldoen.

Marginale aantekening links (bij letter F):
F (vide de art. 2, 3 en 5 van dit Besluit, hetwelk wij in bijlage dezes overleggen)

Vervolg hoofdtekst:
Wij geven U op grond van het bovenstaande derhalve beleefd in overweging op het onderhavige verzoek afwijzend te doen beschikken, [aangezien een inwilliging ervan ontwrichting van de bestaande regeling tot gevolg zou hebben].

Aansluitende aan het bovenstaande hebben wij de eer U in bijlage dezes een afschrift te doen toekomen van een dezer ingekomen brief der N.V.C. dd. 22 dezer. De in dezer brief genoemde voormalige zaken, waaraan de heer Rijsbergen Verwalter is, ontvangen inderdaad nog toewijzingen uit de verdeeling.

[zie blz - 4
Wij moeten ons echter ten sterkste tegen verzetten, dat bij liquidatie dezer zaken de toewijzing wordt overgebracht op de zaak van Duinkerken - Amstelveen en wel op grond van de vorengenoemde motieven.] Dit document is een kladversie van een ambtelijk advies betreffende de toewijzing van goederen of vergunningen binnen een distributiestelsel. De kern van het schrijven is een negatief advies op een verzoek van een 'adressant'. De schrijver voert aan dat inwilliging van het verzoek in strijd zou zijn met het "Tweede Uitvoeringsbesluit" en dat de controle door instanties zoals de C.C.D. bemoeilijkt zou worden.

Opvallend is de redactionele strijd in de tekst: grote passages zijn doorgehaald en vervangen door scherpere formuleringen. De schrijver benadrukt dat de bevoegdheid niet bij de Gemeente Amsterdam ligt, maar bij de N.V.C. Daarnaast wordt gemeld dat zaken onder beheer van de heer Rijsbergen (als 'Verwalter') nog steeds toewijzingen ontvangen, maar men verzet zich fel tegen de overdracht van deze rechten naar een andere partij (Duinkerken in Amstelveen) bij liquidatie. De terminologie in het document plaatst het onmiskenbaar in de periode van de Tweede Wereldoorlog in Nederland.
1. Verwalter: Dit was de term voor een door de Duitse bezetter aangestelde beheerder van een onderneming, veelal in het kader van de onteigening van Joodse bedrijven ('Arisering').
2. N.V.C. en C.C.D.: De Crisis Controle Dienst (C.C.D.) hield toezicht op de naleving van de distributiewetten. De bureaucratische discussie over "toewijzingen" en "verdeeling" wijst op de schaarste-economie en de strakke regulering van de handel tijdens de bezetting.
3. Tweede Uitvoeringsbesluit: Dit verwijst naar specifieke bezettingswetgeving die de macht van lokale overheden (zoals Amsterdam) inperkte ten gunste van centrale, door de bezetter gecontroleerde organen. N.B. Gemeente Amsterdam