Handgeschreven ambtelijke notitie/conceptbrief. Verwijst naar een brief van 3 mei (jaartal waarschijnlijk ca. 1940-1946, gezien de spelling en de numerieke code 46 in de kantlijn). [Linksboven:]
onderwerp:
toewijzing A. J. E. Schindeler
46 6/68/40

[Rechtsboven:]
Bedrijfschap Visschprod.
n.a.v. Uw brief d.d. 3 Mei j.l.

[Hoofdtekst:]
No. 9957/V/Ny. bericht ik U, dat het
vorige jaar op eenzelfde door adressant
via den Ondervakgroep Detailhandel
in visch ingediend verzoek, door mijn
dienst na gepleegd overleg met het
Gemeentebestuur van Amsterdam, afwij-
zend is beschikt. ~~en wel op de volgende~~
~~gronden.~~ Adressant heeft [ingevoegd: namelijk] een zaak,
doch wenscht ook de zaak van den zoon
aan te houden, omdat hij de inkomsten
niet zou kunnen missen. Dit argument
~~werd mij twijfelachtig~~ [ingevoegd: bovendien] be-
staat de indruk, dat beide zaken zullen De tekst is een ambtelijke afhandeling van een verzoek van een zekere heer A.J.E. Schindeler. Deze persoon wilde blijkbaar een viszaak (waarschijnlijk van zijn zoon) overnemen of aanhouden naast zijn eigen bestaande zaak.

Uit de notitie blijkt dat:
1. Er het voorgaande jaar al een identiek verzoek was ingediend via de 'Ondervakgroep Detailhandel in visch'.
2. De betreffende dienst, na overleg met het Gemeentebestuur van Amsterdam, dit verzoek destijds al heeft afgewezen.
3. De reden voor de afwijzing ligt in het feit dat de adressant al een zaak bezit. Het argument van de aanvrager dat hij de extra inkomsten van de tweede zaak (van zijn zoon) niet kan missen, wordt door de ambtenaar niet zwaarwegend genoeg bevonden.
4. De tekst breekt af bij de suggestie dat er een vermoeden bestaat dat de zaken gecombineerd zouden worden of een andere ongewenste constructie zouden vormen. Dit document past in de context van de strikte vestigingswetgeving en marktregulering in Nederland tijdens of vlak na de Tweede Wereldoorlog. Het 'Bedrijfschap voor Visproducten' was een publiekrechtelijke organisatie die de sector reguleerde. In die periode was het vaak niet toegestaan om zonder zeer dringende noodzaak meerdere kleinhandelszaken te drijven, om zo de concurrentie te beperken en een 'gezonde' middenstand te waarborgen. De samenwerking met het lokale gemeentebestuur (Amsterdam) was hierbij standaard procedure voor het toetsen van lokale marktbehoeften.