Pagina uit een getypt verslag of zakelijke correspondentie (pagina 5). Niet expliciet vermeld op deze pagina; de spelling en context duiden op de jaren 1930. -5-

Wij moeten nu al ervaren, dat tengevolge van de straffe Regeeringsmaat-
regelen het veilingapparaat tot een betrekkelyk mechanisch verkoopele-
ment is geworden en nu ook nog de prikkel te ontnemen aan een methode
om zooveel mogelijk uit de veilingprijzen te halen, wat er te halen is,
zou het geheele veilingwezen tot een dood apparaat maken.
Allerwegen streeft men er naar het ondernemers-initiatief te knevelen,
maar zoolang de weg daartoe nog maar even open blijft, zij de leuze:
"Baas in eigen huis".

B. BLOEMENVEILING.
Ook voor dezen tak van handel moeten wij zoeken naar aanvulling van die
soorten, die vrijwel niet op onze veiling worden aangevoerd. Indertijd
is als gevolg van de staking der bloemenkoopers, een uitweg gevonden om
de betreffende veilingmeester als commissionnair te doen optreden voor
bestelling van winkeliers, zoowel in als buiten Amsterdam. Deze vorm
van inkoop heeft nimmer aanleiding tot bezwaren gegeven. De vraag naar
diverse bloemensoorten stelt deze veiling-employé voor de keus, of niet
te kunnen leveren of voor aanvulling uit andere bloemen-centra direct
te zorgen. Wij hebben er als veiling groot belang bij, dat niet op de
veiling komende bloemenwinkeliers deze artikelen bij hun overige op onze
veiling gekochte bloemen verpakt krijgen om zoodoende niet naar buiten
te laten blijken, dat onze veiling te weinig is gesorteerd. Hoe of wij
er steeds voor werken den aanvoer van bloemen ook naar sortimenten uitge-
breid te krijgen, steeds blijven wij stuiten op de verplichtingen, die
de kweekers rondom Aalsmeer aan de veiling aldaar hebben. Het artikel
rozen en in den laatsten tijd ook anjers, zien wy gaandeweg sterk ver-
minderen, terwyl nieuwe bedrijven niet naar Amsterdam komen, doch om
financieele redenen in hun eigen veilingbuurt blijven. Als wy bedoelden
commissionnair niet prijsregelend zouden laten optreden, zou binnen af-
zienbaren tijd het debiet der veiling Amsterdam sterk slinken, daar het
meerendeel der koopers uit straatventers en zeer kleine winkeliers be-
staat.
Uit zakelijk oogpunt bezien, kunnen wij deze wenschen en verlangens niet
inwilligen.
Er gebeurt naar mijn volle overtuiging niets onoirbaars op onze klein-
handelsveiling.
Naar mijne meening wortelen al deze bezwaren in het wanbegrip van het
doel der veiling, die zich op commissionnair-standpunt stellende al dat-
gene moet bevorderen om voor de aan haar zorgen toevertrouwde producten
de hoogst mogelyke marktwaarde te verkrijgen van de bij haar koopende
handelaren.
Bovendien acht ik deze handelingen in geen enkel opzicht in strijd met
het doel van onze Vennootschap o.a. belichaamd in artikel 2 sub c onzer De tekst is een vurig pleidooi voor het behoud van ondernemersvrijheid binnen het veilingwezen. De auteur keert zich tegen "straffe Regeeringsmaatregelen" die het veilingproces zouden mechaniseren en de prikkel voor marktwerking zouden wegnemen.

In het specifiekere gedeelte over de bloemenveiling wordt een praktijk verdedigd waarbij een veilingmeester ook als commissionair optreedt. Dit is volgens de auteur essentieel om het assortiment (sortiment) op peil te houden, aangezien veel kwekers rondom Aalsmeer contractueel gebonden zijn aan de veiling aldaar. Zonder deze "commissionnair"-functie zou de Amsterdamse veiling zijn klanten (voornamelijk straatventers en kleine winkeliers) verliezen, omdat zij dan voor hun volledige inkoop naar andere centra zouden moeten uitwijken. De auteur stelt dat dit handelen niet "onoirbaar" is, maar juist noodzakelijk om de marktwaarde van de producten te optimaliseren. Het document weerspiegelt de economische spanningen in Nederland tijdens de jaren 1930. De verwijzing naar overheidsingrijpen duidt waarschijnlijk op de Landbouwcrisiswetgeving, waarbij de overheid probeerde de prijzen te reguleren. Tegelijkertijd toont het de felle concurrentiestrijd tussen de verschillende regionale veilingen (zoals Amsterdam versus Aalsmeer). Aalsmeer begon in deze periode zijn dominante positie in de sierteelt te consolideren, wat lokale veilingen in Amsterdam dwong tot creatieve, soms omstreden oplossingen om hun bestaansrecht te bewijzen.