Administratieve notitie/intern memo van de Gemeente Amsterdam (afdeling Marktwezen). Januari - maart 1939. [Linksboven in stempel]
BIJBLAD VAN:
M. No. 86/5/1 1939.
DOORGEZONDEN: 28/1

[Rechtsboven in rood potlood]
86/5/2

[Bovenste gedeelte in blauw kader]
Vrij te stellen van betaling
van marktgeld voor de
markt Waterlooplein 11/2 -'39
vanaf 15/1 '39. (f 2,70 te goed)

[Middenstuk - handgeschreven tekst]
~~Ik stel voor~~
Mw. Dresden werd in een
Sanatorium verpleegd van 31 Jan '38
t/m 7 Dec '38. Thans is zij vanaf
17 Jan '39 opgenomen in het N.I.Z.
Vanaf 31 Jan '38 (tot op heden) werd onafgebroken
geen gebruik gemaakt van de
marktplaats. Zie bijgaande
kaart. Uitstel tot 21/3 '39.
Vrijstellen van betaling? Of echtgenoot oproepen.
31/1 '39

[Linkermarge - verticale tekst]
Tot eind maart
uitstel plaats
bezetten. Wanneer
plaats dan niet wordt
ingenomen, oproepen.
L. v. R. [Paraaf]

[Onderzijde - voorgedrukte tekst]
Alg. Zaken Model No. 14
10.000-10-1937-1016

--- Deze notitie betreft de administratieve afhandeling van een marktgeldkwestie. Mevrouw Dresden, een marktkoopvrouw op het Waterlooplein, kon haar standplaats gedurende lange tijd niet innemen vanwege ernstige gezondheidsproblemen.

Uit de tekst blijkt een chronologie van haar afwezigheid:
1. 31 januari 1938 tot 7 december 1938: Verblijf in een sanatorium.
2. Vanaf 17 januari 1939: Opname in het N.I.Z. (Nederlands-Israëlietisch Ziekenhuis).

Omdat zij al sinds januari 1938 geen gebruik heeft gemaakt van haar plek, wordt er gedebatteerd over het kwijtschelden van de verschuldigde gelden of het oproepen van haar echtgenoot om de situatie te verklaren. Er is een bedrag van f 2,70 "te goed" genoteerd. De uiteindelijke instructie in de marge geeft aan dat haar plek tot eind maart gereserveerd blijft; als deze dan nog niet bezet is, volgt een officiële oproep.

--- Dit document biedt een inkijkje in het dagelijks leven en de bureaucratie in Amsterdam kort voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. De vermelding van het Waterlooplein en het N.I.Z. (het ziekenhuis aan de Nieuwe Keizersgracht) plaatst dit dossier direct in het hart van de Joodse buurt van Amsterdam.

Het Waterlooplein was destijds de belangrijkste dagmarkt in de Joodse wijk. Voor veel gezinnen was de handel op de markt de primaire bron van inkomsten. De administratie van de gemeente hield streng toezicht op de betalingen en de bezetting van de schaarse standplaatsen. Dit document toont aan dat er binnen de regels enige ruimte was voor coulance bij langdurige ziekte, mits dit gedocumenteerd kon worden. De datum (begin 1939) is wrang, wetende dat de Joodse gemeenschap en haar instellingen (zoals het N.I.Z. en de markt op het Waterlooplein) slechts ruim een jaar later onder het regime van de bezetter drastisch zouden veranderen en uiteindelijk vernietigd zouden worden.