Getypte brief/circulaire (pagina 2). Vermoedelijk eind 1939 of begin 1940 (verwijst naar belastinggegevens over het jaar 1939). De Directeur der afdeeling Arbeidszaken. 2

door de Inspectie der Directe Belastingen, by de vaststelling van
het zuiver inkomen, medegeteld zal worden.
Daarentegen behoeft het personeel de uitkeering uit het
Spaarfonds, welke het by ontslag ontvangt, niet aan de Belasting-
administratie op te geven, daar deze zgn. "uitkeering-in-ééns"
niet belastbaar is, omdat dit gepaard gaat met het verbreken van
het dienstverband.
Ik verzoek U het personeel, dat onder een spaargeldrege-
ling valt, met het vorenstaande in kennis te stellen, opdat het
hiermede rekening kan houden by het invullen van het belasting-
biljet met de gegevens over het jaar 1939.
Zoo noodig zyn meerdere exemplaren van dit schryven op
aanvraag te verkrygen op kamer 247 van myn afdeeling, telefoontoe-
stel 461.

                          De Directeur der afdeeling Arbeidszaken,

                               [handtekening: Mr Prins.] Dit document is een administratieve mededeling betreffende de belastingplicht van werknemers. De kern van de tekst is een instructie over hoe uitkeringen uit een spaarfonds fiscaal behandeld dienen te worden. Er wordt een belangrijk onderscheid gemaakt:

1. Reguliere uitkeringen (zoals gesuggereerd door de afgebroken zin bovenaan) worden door de fiscus meegeteld bij het inkomen.
2. Een "uitkeering-in-ééns" bij ontslag wordt als niet-belastbaar beschouwd omdat deze direct verbonden is aan de beëindiging van het dienstverband.

De brief is bedoeld om leidinggevenden te instrueren hun personeel hierover in te lichten vóór het invullen van de belastingaangifte over 1939. De gehanteerde spelling (bijv. "by" in plaats van "bij") is de toen gebruikelijke spelling-De Vries en Te Winkel, die pas in 1947 officieel werd gemoderniseerd. Het document stamt uit een periode van administratieve nauwgezetheid in de Nederlandse bureaucratie, vlak voor de grootschalige ontregeling door de Tweede Wereldoorlog. De afdeling Arbeidszaken fungeerde hier als intermediair tussen de Belastingdienst en het personeel. Het feit dat er een specifiek "Spaarfonds" bestond, duidt op een grotere organisatie of overheidsinstelling met eigen sociale voorzieningen voor werknemers. De ondertekenaar "Mr. Prins" voert de titel Meester in de Rechten, wat gebruikelijk was voor directeuren van dergelijke ambtelijke afdelingen. De achterzijde van het papier toont een 'doorslag' of vage tekst van een ander document, wat veelvuldig voorkwam bij het gebruik van carbonpapier of dun typepapier.