-6-

Er zijn echter gevallen denkbaar, dat de overdracht moet
kunnen worden toegepast. Spreker is daarom van meening, den
directeur van het Marktwezen de vrijheid te laten, die hij
thans in artikel 31 van het Reglement op de Markten reeds
heeft. Er is immers in de Marktcommissie altijd over te pra-
ten.
De Voorzitter stelt de vraag, of de Commissie in het algemeen artikel 31
van het Reglement op de Markten zou willen doen aanwenden om
de overdracht van plaatsen mogelijk te maken.
Het blijkt, dat de Commissie zonder uitzondering van meening
is, dat dit artikel hiertoe niet moet worden aangewend. Men
is tegen de mogelijkheid van overdracht van plaatsen in het
algemeen.
Vervolgens noemt de Voorzitter eenige gevallen waarin over-
dracht der plaats als bijzondere maatregel te overwegen zou
zijn.
De vader heeft een plaats op de markt; de moeder is reeds
overleden en de zoon staat al jarenlang als assistent bij
zijn vader op de plaats. De zoon is 24 jaar; moet in dit
geval als de vader overlijdt, de plaats op naam van den zoon
worden overgeschreven?; een ander voorbeeld: de vader heeft
een goede plaats op de markt; hij moet naar een ziekenhuis
en een van zijn zoons, die in een ander bedrijf werkzaam is,
verlaat zijn betrekking om de plaats van zijn vader te bezet-
ten; wanneer nu de vader overlijdt, moet dan de plaats op
naam van den zoon worden overgeschreven?
De heer Presser voelt in geen van de genoemde voorbeelden voor overdracht
van de plaats. Dit zal immers beteekenen, dat men steeds wel
een middel vindt om de plaats op een van de familieleden
te doen overschrijven. Spreker is dan ook tegen het verleenen
van overdracht.
De Secretaris onderschrijft in het algemeen de meening van den heer Pres-
ser. Spreker is echter van meening, dat een en ander niet
behoeft te leiden tot het absoluut afwijzen van de mogelijk-
heid van de overdracht van plaatsen. Er zijn zeer bijzondere
gevallen denkbaar, dat artikel 31 zou kunnen worden toege-
past.
De Voorzitter stelt de vraag of dus artikel 31 in zijn huidige vorm gehand-
haafd moet blijven. Spreker stelt voorop, dat overdracht in
principe nooit mogelijk is. Er komt dus geen gereglementeerde Dit document legt een specifiek onderdeel vast van een bureaucratische discussie over marktregulering. De kern van het conflict ligt tussen de wens voor een strikte, eerlijke verdeling van schaarse marktplaatsen ("tegen overdracht in het algemeen") en de menselijke casuïstiek waarbij een zoon de handel van zijn vader wil overnemen.

• De Voorzitter treedt op als bemiddelaar en werpt hypothetische scenario's op om de grenzen van de regelgeving te testen.
• De heer Presser vertegenwoordigt een rigide standpunt: hij vreest dat elke uitzondering zal leiden tot nepotisme of het permanent in familiehanden blijven van openbare plaatsen.
• De Secretaris pleit voor een middenweg, waarbij Artikel 31 als 'ventiel' kan dienen voor uitzonderlijke situaties, zonder de algemene regel (verbod op overdracht) aan te tasten.

De toon is formeel, zakelijk en kenmerkend voor een juridisch-administratieve setting uit de vroege tot midden 20e eeuw. Gezien de spelling en terminologie (zoals 'Marktwezen', een typisch Amsterdamse gemeentelijke dienst) dateert dit document waarschijnlijk uit de jaren '30 of '40 van de 20e eeuw in Nederland. In deze periode was de marktkoopman een essentieel beroep, maar waren de standplaatsen strikt gereguleerd door de gemeente om wildgroei en 'erfopvolging' van openbare ruimte te voorkomen. De discussie weerspiegelt de spanning tussen de informele traditie (vader op zoon) en de moderne rechtsstaat die gelijke kansen voor alle burgers wilde waarborgen bij de toewijzing van vergunningen. Artikel 31 van het Reglement fungeerde hierbij als de zogeheten 'hardheidsclausule'.