Notulen/verslag van een vergadering (waarschijnlijk van een commissie of gemeenteraadssectie). -8-

Alle leden kunnen zich met dit standpunt vereenigen. De
Commissie heeft er verder geen bezwaar tegen, dat, wanneer
een vergunning voor vervanging is verleend, - hetgeen alleen
dient te geschieden, wanneer noch de man noch de vrouw van de
marktplaats gebruik maken -, dezen vervanger indien dit
noodig is, wordt toegestaan om zich te doen assisteeren. De
plaatshouder kan dus zoo noodig tegelijkertijd vergunning
krijgen voor een vervanger en voor een assistent.
De Voorzitter wijst nog op de volgende moeilijkheid. Op grond van artikel
18 van het Reglement op de Markten mogen echtgenooten tezamen
of om beurten van de plaats, die aan een hunner is toegewezen,
gebruik maken. Hierdoor ontstaan echter moeilijkheden; het
komt namelijk veelvuldig voor, dat de man op meer dan één
markt een plaats heeft. Een van deze plaatsen wordt dan dik-
wijls door de vrouw bezet. Wat moet er nu gebeuren, indien
de vrouw ziek wordt? Moet dan de man zijn vrouw op haar
plaats op die markt vervangen en dus de plaats, die hij zelf
in den regel bezet, vrij laten? Of kan de vrouw een vervanger
krijgen? Indien er reden voor vrijstelling ontstaat, bijvoor-
beeld doordat de vrouw in een ziekenhuis wordt opgenomen,
worden de moeilijkheden nog grooter. Er zijn ook enkele geval-
len, dat de echtgenooten ieder op hun eigen naam enkele
markten te Amsterdam bezoeken. Indien de vrouw ziek wordt,
moet dan haar echtgenoot haar plaatsen bezetten?
De heer Seegers is van meening, dat indien man en vrouw op hun eigen naam
afzonderlijke plaatsen op de markten bezetten, zij ook als
afzonderlijke kooplieden moeten worden beschouwd. In dat ge-
val zijn man en vrouw dus niet één, en kan dus de man de
plaatsen van zijn vrouw zonder meer niet bezetten. Dit is
alleen mogelijk, wanneer de plaats is ingeschreven op den
gezinsnaam. Spreker acht het echter onjuist, dat de plaatsen
op den gezinsnaam worden ingeschreven, wanneer uitsluitend
de vrouw op een bepaalde markt staat en uitsluitend de man
op een andere markt. In dat geval moet de plaats op de markt,
waar de vrouw regelmatig staat, ook op naam van de vrouw
worden ingeschreven. Indien de vrouw van ziek wordt, kan haar
worden toegestaan gedurende haar ziekte de plaats niet te be-
zetten.
De Voorzitter acht het gewenscht over deze aangelegenheid, (het bezetten van
marktplaatsen door man en/of vrouw) een nota te doen samen- Het document behandelt de juridische en praktische complicaties rondom marktvergunningen voor echtparen in Amsterdam.

De kernpunten zijn:
1. Vervanging en assistentie: Er is overeenstemming dat een vervanger van een vergunninghouder zelf ook weer een assistent mag hebben als dat nodig is.
2. Het 'echtgenoten-probleem' (Art. 18): Hoewel de wet toestaat dat echtgenoten elkaars plek gebruiken, zorgt dit voor verwarring wanneer beiden op verschillende markten staan. Bij ziekte van de vrouw ontstaat de vraag of de man zijn eigen handel moet staken om haar plek in te nemen, of dat er een externe vervanger mag komen.
3. Individuele vs. Gezamenlijke registratie: De heer Seegers pleit voor een strikt onderscheid. Als plaatsen op individuele naam staan, moeten de echtgenoten als afzonderlijke ondernemers worden gezien. Hij bekritiseert de registratie op "gezinsnaam" wanneer er feitelijk sprake is van gescheiden bedrijfsvoering op verschillende markten.
4. Ziekteverzuim: Seegers stelt voor dat bij individuele registratie de vrouw bij ziekte de plaats simpelweg onbezet mag laten zonder haar rechten te verliezen, in plaats van dat de man gedwongen wordt deze over te nemen. Dit document weerspiegelt de bureaucratische afhandeling van de emancipatie van de vrouwelijke markthandelaar binnen het Amsterdamse marktwezen. In de vroege en het midden van de 20e eeuw was het gebruikelijk om een echtpaar als één economische eenheid te zien (de "gezinsnaam"). De discussie in dit verslag toont de verschuiving naar individuele rechten en de praktische noodzaak om regelgeving aan te passen aan de realiteit waarin man en vrouw vaak eigenstandig hun nering dreven op verschillende locaties. De genoemde "nota" aan het einde duidt op het voornemen om dit beleid officieel vast te leggen.