Conceptnota / Handgeschreven ontwerp voor een reglementswijziging. (De tekst bevat veel doorhalingen en invoegingen. Hieronder volgt de reconstructie van de lopende tekst zoals beoogd door de schrijver.)

[In de linkermarge:]
Wat de redactie van het onzerzijds voorgestelde nieuwe lid van art. 6 betreft, merk ik op, dat de bedoeling is slechts ter hoogste op twee weekmarkten een vaste plaats te laten innemen. [...] op een dagmarkt en twee weekmarkten [...] alsmede op meer dan twee dagmarkten een vaste plaats kunnen krijgen.

[Hoofdtekst midden/rechts:]
Voorts merk ik op, dat de voorgestelde nieuwe tweede alinea in art. 7 mij minder juist voorkomt, daar m.i. niet met het toewijzen van een vaste plaats door den koopman moet worden gekozen op welke markt hij zich wenscht te vestigen, doch dat deze keuze reeds bij het uitreiken van de voorkeurskaart moet geschieden. Immers de houder van een voorkeurskaart is (krachtens art. 10 b) verplicht de markt geregeld te bezoeken. Ook hij zal dus, bij invoering van de reglements-wijziging per week ter markt moeten komen. Aan deze verplichting kan hij geen gevolg geven als hij reeds drie dagen per week op een andere dagmarkt en twee dagen op twee weekmarkten moet komen.

Het vorenstaande wordt tot uitdrukking gebracht door de onderstaande wijziging in art. 16, welke ik hierbij voorstel: Ingevoegd worde een nieuw eerste lid, luidende:

[In de omcirkelde sectie linksonder:]
Het gaat trouwens niet om twee vaste plaatsen op één weekmarkt (dat kan n.l. niet voorkomen, dat een koopman op dezelfde weekmarkt bijv. Uilenburg twee vaste plaatsen heeft), doch om plaatsen op twee weekmarkten. Daarbij... Dit document is een ambtelijk of juridisch kladontwerp voor de wijziging van een marktenreglement. De kern van het betoog is de praktische uitvoerbaarheid van de aanwezigheidsplicht voor marktkooplieden.

De schrijver voert een logisch argument aan: als een koopman verplicht is een markt geregeld te bezoeken (op basis van de voorkeurskaart en art. 10b), dan moet er kritisch gekeken worden naar het aantal 'vaste plaatsen' dat iemand op verschillende markten mag bezetten. Men kan immers niet op twee plaatsen tegelijk zijn. Er wordt specifiek voorgesteld om de keuze voor een standplaats al te laten maken bij het uitreiken van de voorkeurskaart, in plaats van pas bij de feitelijke toewijzing.

Opvallend is de technische correctie in de marge dat het niet gaat om twee plekken op dezelfde markt (wat fysiek onmogelijk/onlogisch is), maar om plekken op verschillende markten (bijvoorbeeld twee verschillende weekmarkten). De tekst weerspiegelt de toenemende regulering van de straathandel in de Nederlandse steden in de 20e eeuw. De vermelding van de markt op Uilenburg wijst zeer waarschijnlijk naar Amsterdam. De markt op Uilenburg was van oudsher een belangrijke markt in de Joodse buurt van Amsterdam.

Het gebruik van de oude spelling (zoals "den koopman", "welke") en de strikte juridische opbouw duiden op een periode waarin lokale overheden probeerden de wildgroei aan standplaatsen te ordenen via formele verordeningen en een systeem van voorkeurskaarten en vaste toewijzingen. De tekst toont het proces van 'wetgeving in de maak', waarbij een ambtenaar of jurist de tekst polijst om mazen in de wet te voorkomen.