Medische verklaring (attest) op officieel briefpapier van de behandelend arts. 18 september 1940. Dr. S. (Salomon) Meijer, arts. [Gedrukte briefkop:]
S. MEIJER,
ARTS
SARPHATISTRAAT 109
SPREEKUUR 8-9 V.M.
TELEFOON 54895
AMSTERDAM ————————

[Handgeschreven, rechtsboven:]
18/9 '40

[Gedrukt:]
Rp

[Gedrukte lijst aan de linkerzijde:]
A.Z.A.
A.O.Z.
A.Z.
B.Z.
E.M.M.
N.A.Z.
NED.
R.Z.
VICT.
Z.Z.

[Handgeschreven tekst:]
Mevr H Degen - de Lange
Kan voorloopig, in
verband met haar
aandoening, haar
standplaats op de markt
niet bezetten.

[Onderaan, handtekening van de arts:]
S Meijer Het document is een medische verklaring geschreven op een standaard receptenbriefje. De arts, Dr. Salomon Meijer, geeft hierin aan dat zijn patiënte, Mevrouw H. Degen-de Lange, door een niet nader gespecificeerde medische aandoening voorlopig verhinderd is haar werkzaamheden op de markt uit te voeren.

Dergelijke verklaringen waren essentieel voor marktkooplieden om hun officiële standplaatsvergunning niet te verliezen tijdens periodes van ziekte. De afkortingen in de linkerkolom verwijzen naar verschillende Amsterdamse ziekenfondsen van die tijd, zoals het A.Z.A. (Algemeen Ziekenfonds Amsterdam). Het handschrift is, voor een arts uit die periode, opvallend leesbaar. Dit document is gedateerd op 18 september 1940, slechts enkele maanden na de start van de Duitse bezetting van Nederland. De historische context is hier van groot belang:
1. Dr. Salomon Meijer (1881-1944): Was een Joodse arts die praktijk hield aan de Sarphatistraat, een straat met destijds veel Joodse bewoners en professionals. Uit archieven blijkt dat hij en zijn vrouw in 1944 in Auschwitz zijn vermoord.
2. De patiënte: Mevrouw H. Degen-de Lange is zeer waarschijnlijk Henriette Degen-de Lange (geboren 1882). Veel Joodse Amsterdammers werkten op de markten (zoals het nabijgelegen Waterlooplein). Ook zij staat geregistreerd als slachtoffer van de Holocaust (overleden in Auschwitz, 1942).
3. Tijdsbeeld: Het document toont de bureaucratische continuïteit in het begin van de oorlog; ondanks de bezetting ging het dagelijks leven en de regelgeving rondom marktkramen en ziekenfondsen aanvankelijk op de oude voet door, voordat de anti-Joodse maatregelen dit onmogelijk maakten. H. Degen