Officieel bericht / Bevestiging van gevangenschap (Haftbescheinigung). 14 december 1940. Deutscher Generalstaatsanwalt
in den besetzten niederländischen Gebieten.

den Haag, den 14. Dez. 1940.

StA. 2582/40.

[Stempel in paarse inkt:]
№ 86 / 52/1 M. 1940 16/12

[Handgeschreven notitie rechtsboven:]
m. i. Urspr.

Hierdurch bestätige ich, dass H.Rooselaar,
C.Polak und A.Dresden sich im Deutschen Untersuchungs
und Strafgefängnis in den Haag, Alkemadelaan 12,
in Haft befinden.

[Handtekening:]
A. Fraulitz * Inhoud: In dit document bevestigt de Duitse Procureur-Generaal officieel dat drie personen (H. Rooselaar, C. Polak en A. Dresden) gevangen worden gehouden in de Duitse strafgevangenis in Den Haag.
* Locatie van detentie: De genoemde locatie, Alkemadelaan 12 in Scheveningen, is het adres van de beruchte gevangenis die tijdens de oorlog bekend kwam te staan als het Oranjehotel. Hier werden zowel verzetsstrijders als Joodse gevangenen en 'asocialen' door de bezetter vastgehouden.
* Administratieve sporen: Het grote paarse stempel ("M. 1940 16/12") wijst op een administratieve verwerking door een ontvangende instantie op 16 december 1940, twee dagen na dagtekening. Het referentienummer "StA" staat voor Staatsanwaltschaft (Openbaar Ministerie).
* Taal: Het document is volledig in het Duits opgesteld, wat de directe controle van het Duitse juridische apparaat over deze gevangenen onderstreept. Dit document stamt uit de vroege fase van de Duitse bezetting van Nederland (december 1940). De drie genoemde namen — Rooselaar, Polak en Dresden — zijn veelvoorkomende Joods-Nederlandse achternamen. Gezien de datum en de achtergrond van de Duitse inval is het zeer waarschijnlijk dat deze mannen zijn gearresteerd in het kader van de vroege anti-Joodse maatregelen of vermeende politieke activiteiten.

Het "Oranjehotel" diende in deze periode vaak als tijdelijke verblijfplaats voordat gevangenen werden doorgevoerd naar concentratiekampen of werden berecht door een Duits gerechtshof. Documenten als deze werden vaak opgesteld op verzoek van advocaten of familieleden die probeerden te achterhalen waar hun naasten gebleven waren. De kille, bureaucratische toon van de bevestiging is kenmerkend voor de wijze waarop de bezetter de rechteloosheid van de arrestanten formaliseerde. A. Dresden A. Fraulitz C. Polak H. Rooselaar