Administratieve steunkaart / registratiekaart van de Gemeentelijke Dienst voor Sociale Zaken (vermoedelijk Amsterdam).
Origineel
Administratieve steunkaart / registratiekaart van de Gemeentelijke Dienst voor Sociale Zaken (vermoedelijk Amsterdam). * St. m. 1600820
* Naam v. d. opgeroepene: H.H. Passchier
* Geb. 1 - 7 - 13
* Adres: Wagenaarstraat 32 III
* Markt: Dapperstraat
* Opgeroepen op dag: 9-12 / 41 tusschen [leeg] en [leeg]
* of op dag [leeg] om [leeg] uur.
* Artikel 11 b/c datum van ingang: 7 - 12 - 40
* Gesproken met: (7 April '41)
* Aanteekeningen: [leeg]
* Opmerkingen betrokkene: blijft in steun
* Advies: intrekken. 9-5-'41 [gevolgd door paraaf]
* Onderaan: Accoord, De Directeur, [blauwe paraaf] Dit document is een officiële registratie van een persoon die een sociale uitkering ("steun") ontving tijdens de Tweede Wereldoorlog. Enkele specifieke details vallen op:
* Locatie: De genoemde straten (Wagenaarstraat en Dapperstraat) bevinden zich in de Dapperbuurt in Amsterdam-Oost. De vermelding "Dapperstraat" bij "Markt" suggereert dat de betrokkene mogelijk een marktkoopman was of werkzaamheden verrichtte op de Dappermarkt.
* Regelgeving: "Artikel 11 b/c" verwijst naar specifieke bepalingen in de Steunregeling. Deze artikelen hadden vaak betrekking op de voorwaarden voor het behouden van een uitkering, zoals de bereidheid om passend werk te aanvaarden.
* Besluitvorming: De aantekening "blijft in steun" geeft aan dat de betrokkene aanvankelijk recht hield op de uitkering. Echter, op 9 mei 1941 luidt het advies "intrekken", wat betekent dat de financiële ondersteuning werd stopgezet. Dit werd door de directeur bekrachtigd met een blauwe paraaf.
* Chronologie: De betrokkene kwam in de steun in december 1940, had een gesprek in april 1941, waarna de steun in mei 1941 werd stopgezet. De latere datum (9 december 1941) bovenaan suggereert een hernieuwde oproep of administratieve afhandeling. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945) bleven veel gemeentelijke diensten functioneren, maar de regels voor de "Steun" (werkloosheidsuitkering) werden steeds strenger. Jonge mannen zoals H.H. Passchier (die destijds 27 of 28 jaar oud was) liepen een groot risico dat hun steun werd ingetrokken om hen te dwingen werk te aanvaarden, vaak in het kader van de Arbeitseinsatz (verplichte tewerkstelling in Duitsland of voor de Duitse oorlogsindustrie). Het intrekken van de steun was een veelgebruikt pressiemiddel van de bezetter en de meewerkende Nederlandse bureaucratie om arbeidskrachten beschikbaar te krijgen. H.H. Passchier
Samenvatting
Dit document is een officiële registratie van een persoon die een sociale uitkering ("steun") ontving tijdens de Tweede Wereldoorlog. Enkele specifieke details vallen op:
* Locatie: De genoemde straten (Wagenaarstraat en Dapperstraat) bevinden zich in de Dapperbuurt in Amsterdam-Oost. De vermelding "Dapperstraat" bij "Markt" suggereert dat de betrokkene mogelijk een marktkoopman was of werkzaamheden verrichtte op de Dappermarkt.
* Regelgeving: "Artikel 11 b/c" verwijst naar specifieke bepalingen in de Steunregeling. Deze artikelen hadden vaak betrekking op de voorwaarden voor het behouden van een uitkering, zoals de bereidheid om passend werk te aanvaarden.
* Besluitvorming: De aantekening "blijft in steun" geeft aan dat de betrokkene aanvankelijk recht hield op de uitkering. Echter, op 9 mei 1941 luidt het advies "intrekken", wat betekent dat de financiële ondersteuning werd stopgezet. Dit werd door de directeur bekrachtigd met een blauwe paraaf.
* Chronologie: De betrokkene kwam in de steun in december 1940, had een gesprek in april 1941, waarna de steun in mei 1941 werd stopgezet. De latere datum (9 december 1941) bovenaan suggereert een hernieuwde oproep of administratieve afhandeling.
Historische Context
Tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945) bleven veel gemeentelijke diensten functioneren, maar de regels voor de "Steun" (werkloosheidsuitkering) werden steeds strenger. Jonge mannen zoals H.H. Passchier (die destijds 27 of 28 jaar oud was) liepen een groot risico dat hun steun werd ingetrokken om hen te dwingen werk te aanvaarden, vaak in het kader van de Arbeitseinsatz (verplichte tewerkstelling in Duitsland of voor de Duitse oorlogsindustrie). Het intrekken van de steun was een veelgebruikt pressiemiddel van de bezetter en de meewerkende Nederlandse bureaucratie om arbeidskrachten beschikbaar te krijgen.