Ambtelijk advies / Brief 25 september 1939 (verzonden op 27 september 1939) Onbekend (vermoedelijk een afdelingshoofd of secretarie-ambtenaar van een gemeente). Den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen, Alhier. [Rechtsboven, handgeschreven:]
ten. Hr. Müller
ten. Hr. de Hall.

[Middenboven, getypt:]
VP/HG.

[Linksboven, getypt:]
20/31/2 M.
1

[Midden, handgeschreven:]
Verzonden 27/9-’39.

[Rechts, getypt:]
25 September 1939.

[Links, getypt:]
Verzoek van Nederlandschen Bond
van Kleinhandelaren in het Visch-
en Haringbedrijf om tijdelijke
verlaging van markt- en stand-
plaatsgeld.

[Rechts, getypt:]
den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r .

[Body tekst:]
Onder terugzending van het met Uw kantbrief d.d. 16 dezer om advies ontvangen stuk no. 711 L.M.1939 heb ik de eer U te berichten, dat adressant bedoelt, dat het door marktkooplieden en standplaatshouders, die visch verkoopen, verschuldigde markt- of standplaatsgeld gedurende den tijd, dat de vischaanvoer, ten gevolge van de oorlogsomstandigheden, is gestagneerd, slechts tot de helft verschuldigd zal zijn. Krachtens artikel 10 van de Verordening op de heffing van markt-, standplaats- en ventgelden zijn Burgemeester en Wethouders bevoegd, in bijzondere gevallen, op gronden van billijkheid of Gemeentebelang vermindering van marktgeld te verleenen, terwijl artikel 32 der voornoemde Verordening een soortgelijke bepaling, onder andere met betrekking tot het standplaatsgeld, inhoudt.

Tot nu toe is door Burgemeester en Wethouders nimmer een algemeen besluit genomen, waarbij, in gevallen als het onderhavige, vermindering van marktgeld werd toegestaan en het komt mij, vooral in verband met de mogelijke consequenties ook ten aanzien van andere artikelen, ongewenscht voor, dat hiertoe thans wordt besloten.

Het standplaatsgeld bedraagt slechts 20 cent per strekkende meter per week (krachtens artikel 28 der bovengenoemde Verordening). Ook het marktgeld is niet zoo hoog, dat het een onoverkomenlijk bezwaar zou kunnen zijn om het te betalen. Daarbij komt nog, dat de standplaatshouders en markt- In dit document wordt geadviseerd over een verzoek van de 'Nederlandschen Bond van Kleinhandelaren in het Visch- en Haringbedrijf'. De vishandelaren verzochten om een halvering van de markt- en standplaatsgelden. De reden voor dit verzoek was de stagnatie van de visaanvoer als direct gevolg van de "oorlogsomstandigheden".

De adviseur erkent dat het college van Burgemeester en Wethouders (B&W) de wettelijke bevoegdheid heeft om deze korting te verlenen op basis van billijkheid. Desondanks luidt het advies negatief. De belangrijkste argumenten hiervoor zijn:
1. Precedentwerking: Het is nog nooit eerder gedaan en men vreest dat handelaren in andere producten (sectoren) ook om korting zullen vragen.
2. Kostenaspect: De adviseur stelt dat de bedragen (20 cent per meter per week) dermate laag zijn dat ze geen onoverkomelijke last vormen voor de handelaren.

Het document breekt onderaan de pagina af midden in een zin. De datum van het document, 25 september 1939, is historisch zeer relevant. De Tweede Wereldoorlog was op dat moment net drie weken gaande (Duitse inval in Polen op 1 september). Hoewel Nederland op dat moment nog neutraal was, was de mobilisatie in volle gang en ondervond de economie direct de gevolgen van de oorlog op zee.

De visserij was een van de eerste sectoren die getroffen werd door mijnengevaar en de blokkades op de Noordzee, wat de stagnatie in de aanvoer verklaart waarover de bond klaagt. De term "Wethouder voor de Levensmiddelen" duidt op een gemeentelijke organisatie die zich al voorbereidde op schaarste en distributie, zaken die tijdens de oorlogsjaren de overhand zouden krijgen. De namen in de kantlijn (Müller, De Hall) verwijzen waarschijnlijk naar de behandelend ambtenaren of raadsleden die het advies moesten inzien.