Ambtelijke brief/rapportage (doorslag) 25 September [193]9 (waarschijnlijk 1939, gezien de referentie naar 1934) De Directeur (vermoedelijk van een Amsterdamse gemeentedienst, zoals de Marktdienst) 1 25 September 9
20/31/2 M. den Heer Wethouder voor de
Amsterdam. Levensmiddelen,

kooplieden, krachtens besluit van Burgemeester en Wethouders
d.d. 31 Augustus 1934 (No.848 Z.M.1934) vrijstelling van
betaling van standplaats- of marktgeld genieten, gedurende den
tijd, dat zij volledige ondersteuning van het Gemeentelijke
Bureau voor Maatschappelijken Steun ontvangen. Indien derhalve
de geringe aanvoer van visch tengevolge zou hebben, dat een
aantal kooplieden ondersteuning zou gaan ontvangen, zouden
dezen op grond van het bovenaangehaalde besluit van betaling
van marktgeld zijn vrijgesteld. Dit lijkt mij in het onder-
havige geval voldoende, weshalve ik U beleefd in overweging
geef den adressant te doen berichten, dat zijn verzoek niet
voor inwilliging in aanmerking kan komen.

                                                                        De Directeur, *   **Inhoud:** De directeur adviseert de wethouder om een verzoek tot vrijstelling van marktgeld af te wijzen. De reden hiervoor is dat er reeds een bestaande regeling is (uit 1934) die voorziet in vrijstelling voor kooplieden die volledige steun ontvangen van het Gemeentelijk Bureau voor Maatschappelijken Steun (de toenmalige sociale dienst).

• Argumentatie: Als de visaanvoer zo slecht is dat kooplieden niet meer kunnen rondkomen, vallen zij onder de algemene steunmaatregelen en krijgen ze automatisch de gezochte vrijstelling. Een aparte regeling of inwilliging van dit specifieke verzoek wordt daarom onnodig geacht.
• Taalgebruik: Formeel, ambtelijk Nederlands met de destijds gebruikelijke spelling (bijv. "visch", "maatschappelijken", "den adressant"). Dit document stamt uit de late jaren '30, een periode die nog getekend werd door de nasleep van de economische depressie. Het Gemeentelijk Bureau voor Maatschappelijken Steun (G.B.M.S.) in Amsterdam speelde een cruciale rol in de armenzorg en ondersteuning van werklozen en noodlijdende kleine zelfstandigen. De brief illustreert de strikte handhaving van gemeentelijke verordeningen en de koppeling tussen sociale steun en andere lastenverlichtingen voor marktkooplieden in crisistijd. De "Wethouder voor de Levensmiddelen" hield zich in die tijd intensief bezig met de voedselvoorziening en de marktregulering in de stad.