Getypt officieel schrijven (doorslag of minuut) met handgeschreven aantekeningen. De Directeur (vermoedelijk van een gemeentelijke dienst, zoals de Dienst der Markten of Openbare Werken). De Wethouder voor de Levensmiddelen. [Rechtsboven, handgeschreven:]
1ex. Th. de Boer.

[Midden boven, getypt:]
VP/DV.

[Midden boven, handgeschreven in rood:]
1939

[Midden boven, handgeschreven:]
Verzonden 19/1-'40

[Links:]
20/48/2 M.
1

[Onderwerp, links:]
Verzoek van J.H. van Bienen
om vergunning tot koken van
mosselen op markten.

[Rechts:]
18 Januari 1940.

den Heer Wethouder voor de
Levensmiddelen,
A l h i e r.

Onder terugzending van het met Uw kantbrief d.d. 18 December jl. om advies ontvangen stuk No. 110/31 L.M.193 heb ik de eer U te berichten, dat dezersijds tegen inwilliging van het op dit stuk gestelde verzoek geen bezwaar bestaat. Echter geef ik U beleefd in overweging terzake eveneens het advies te vragen van Uw Ambtgenoot voor de Brandweer.

De Directeur, Het document is een ambtelijk advies met betrekking tot een verzoek van een particulier, J.H. van Bienen. Van Bienen wenst een vergunning te verkrijgen om mosselen te koken op de markt.

De brief is formeel opgesteld in de toen gangbare ambtelijke stijl ("heb ik de eer U te berichten", "dezersijds"). De "Directeur" (de adviserende partij) geeft een positief advies ("geen bezwaar"), maar voegt daar een belangrijke veiligheidskanttekening aan toe: aangezien het koken van voedsel op een markt brandgevaar kan opleveren, wordt geadviseerd om ook de wethouder die verantwoordelijk is voor de Brandweer om advies te vragen.

Opvallend zijn de archiefkenmerken: de rode "1939" geeft aan dat het dossier in het voorgaande jaar is geopend. De term "Alhier" bij de adressering duidt aan dat zowel de afzender als de ontvanger zich in hetzelfde stadhuis of dezelfde gemeente bevinden. Deze brief dateert van januari 1940, slechts enkele maanden voor de Duitse inval in Nederland. In deze periode was de distributie en controle op levensmiddelen al een belangrijk punt van overheidszorg vanwege de mobilisatie en de oorlogsdreiging in Europa.

Het koken van mosselen op de markt was (en is) een ambachtelijke activiteit die aan strikte regelgeving gebonden was, niet alleen wat betreft hygiëne (Levensmiddelen), maar ook wat betreft de openbare veiligheid. Marktkramen waren vaak van hout en zeildoek, waardoor het gebruik van open vuur of kooktoestellen een aanzienlijk risico vormde. Dit verklaart de expliciete verwijzing naar de Brandweer. Het document geeft een inkijkje in de zorgvuldige, bureaucratische afhandeling van marktvergunningen in een grote Nederlandse gemeente aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog.