Handgeschreven aantekeningen (waarschijnlijk notulen of voorbereidende tekst voor een vergadering). [Rechtsboven:] II

~ Es zal opgeven
kg. + prijs, dus gem. prijs
van afwijkende soorten zal v Es
opgeven.

[Links:] III export
maakt Duinker. uit.
is veilingleider.
Bestaat geen veilingverg. dus
positie is nog zwevende.
Dus verantwoordelijkheid is
nog niet vastgelegd.
Directeur Veiling echter te allen
tijde verantwoordelijk.
~ Es er is mondelinge overeenkomst
Di. door bestuur als veilingleider
benoemd. Export is rechtvaar-
lijk, vooral om aanvoer.
Bovendien keuken te D.W.
dus schiet er vooruit minder
over voor export. Ze beschouwen
dus als v export te moeten worden
afgetrokken.
gebeurt in alle veilingen
tenzij men met spec. export-
veiling te maken heeft.
Dit hier echter niet.
Was hier zeer moeilijk
kwestie van vraag en aanbod * Personen/Functies: Er wordt gesproken over ene 'v Es' (mogelijk Van Es) die gegevens over prijzen en gewichten moet aanleveren. Daarnaast wordt 'Duinker' genoemd als veilingleider. Hoewel er een directeur is die eindverantwoordelijk is, lijkt de specifieke positie van de veilingleider wat betreft de export "zwevende" omdat een officiële veilingverordening of -vergunning (afgekort als veilingverg.) ontbreekt.
* Logistiek en Administratie: De tekst bespreekt hoe exportvolumes worden bepaald. Er is sprake van een aftrekpost voor een "keuken te D.W." (mogelijk een centrale keuken of gaarkeuken bij een instelling of bedrijf met de initialen D.W.), waardoor er minder product overblijft voor de export.
* Regelgeving: De auteur merkt op dat deze gang van zaken (het aftrekken van interne behoeften voor export) gebruikelijk is bij veilingen, tenzij het specifiek om een exportveiling gaat, wat hier niet het geval is.
* Economische context: De laatste regels wijzen op een moeizame marktsituatie die sterk werd beïnvloed door de dynamiek van vraag en aanbod. Deze aantekeningen lijken afkomstig uit de administratie van een Nederlandse groente- of fruitveiling. In de naoorlogse periode (vandaar de mogelijke verwijzing naar een centrale keuken of 'D.W.' - wellicht Dienst Wederopbouw of een lokale instelling) was de regulering van de export en de verdeling van schaarse goederen een cruciaal punt van overleg tussen besturen en directeuren. Het document illustreert de overgangsfase waarin mondelinge overeenkomsten nog een grote rol speelden terwijl de formele reglementering nog in ontwikkeling was.