Getypte brief of circulaire (pagina 4). -4-

Resumeerend herhalen wij de volgende verplichtingen van de koel- en vrieshuishouders:

1. aanvragen om als georganiseerde te worden toegelaten;
2. het teekenen van de verklaring, dat geen producten, van welken aard ook, ter koeling of invriezing zullen worden aanvaard zonder daartoe machtiging van de Nederlandsche Veehouderijcentrale te hebben verkregen;
3. door 1 en 2 in het bezit te komen van een bedrijfsvergunning;
4. het aanleggen van een voorraad boek;
5. aan de Nederlandsche Veehouderijcentrale opgave te verstrekken van de per 10 Augustus 1940 aanwezige partijen;
6. alsnog machtigingen voor deze opgeslagen partijen aanvragen;
7. hiervoor betalen een bedrag van 5 cent per 1000 kg. per maand of gedeelte van een maand, met een minimum van 25 cent (7400 kg. afronden tot 7000 kg., 7600 kg. afronden tot 8000 kg.) voor elke machtiging.
8. voor alle nieuwe partijen vóóraf schriftelijk machtiging aanvragen en het verschuldigde bedrag vooruit betalen.
9. wekelijks aan de Nederlandsche Veehouderijcentrale opgave verstrekken van de aanwezige voorraden en van de beschikbare ruimte;
10. verlenging van verkregen machtigingen drie dagen vóór vervaldag schriftelijk aanvragen.

Wij vertrouwen, dat wij U een en ander hiermede duidelijk hebben uiteengezet.

NEDERLANDSCHE VEEHOUDERIJCENTRALE
[handtekening] Dit document vormt de afsluitende pagina van een schrijven gericht aan exploitanten van koel- en vrieshuizen. Het bevat een strikte opsomming van tien punten waaraan deze ondernemers moeten voldoen om legaal te kunnen blijven opereren. De kern van de instructies is de totale controle door de Nederlandsche Veehouderijcentrale (NVC) op de opslag van goederen.

Belangrijke elementen in de tekst zijn:
* Vergunningsstelsel: Men moet "georganiseerd" zijn en een bedrijfsvergunning bezitten.
* Machtigingsplicht: Geen enkel product mag zonder voorafgaande machtiging van de NVC worden opgeslagen.
* Informatieplicht: Er is een strikte rapportageplicht van zowel de huidige voorraden (peildatum 10 augustus 1940) als de wekelijkse beschikbare capaciteit.
* Financiële afwikkeling: Er wordt een tariefsysteem gehanteerd (5 cent per ton) met specifieke afrondingsregels. Het document is gedateerd in augustus 1940, enkele maanden na de Duitse inval in Nederland. In deze periode begon de bezetter, via Nederlandse overheids- en semioverheidsinstellingen, de grip op de voedselvoorziening en distributie te verstevigen.

De Nederlandsche Veehouderijcentrale (onderdeel van de crisisorganisaties uit de jaren '30) werd onder de bezetting een cruciaal instrument voor de regulering van de landbouwmarkt. Door koelhuizen te verplichten elke partij vlees of andere producten aan te melden, kreeg de overheid (en daarmee de bezetter) een exact beeld van de voedselreserves in het land. Dit was noodzakelijk voor de distributie (voedselbonnen) en om de afvoer van goederen naar Duitsland te kunnen organiseren. De bureaucratische taal en de strikte regelgeving in dit document getuigen van de transformatie naar een strak geleide distributie-economie.