Getypte zakelijke brief op briefpapier van de Nederlandsche Veehouderijcentrale. 31 juli 1940. [Stempel linksboven in paars-blauw:]
Nº 48/19/4 M. 1940 2/8

N E D E R L A N D S C H E V E E H O U D E R I J C E N T R A L E .
No. 7378 afd. Wa.A
's-Gravenhage 31 Juli 1940.
Laan van Meerdervoort 84.

[Handgeschreven aantekening in linker marge in zwarte inkt:]
niet voor
Hr. Sypma
[Daaronder een paraaf of teken in rode inkt:]
vz

AAN Gemeentelijk Marktwezen,
Jan van Galenstraat 14,
A M S T E R D A M .

Wij hebben de eer U mede te deelen, dat het dagelijksche
bestuur onzer Centrale in zijn vergadering van 23 Juli 1940
besloten heeft U toe te laten als georganiseerde bij de
Nederlandsche Veehouderijcentrale en U in te deelen in de
groep "Houders van Koel- en Vrieshuizen", onder
Register No. K.V. 17

NEDERLANDSCHE VEEHOUDERIJCENTRALE
[Handtekening in zwarte inkt, mogelijk:]
Th. van Dell De brief betreft een officiële bevestiging van de toelating van het Gemeentelijk Marktwezen te Amsterdam tot de georganiseerde geledingen van de Nederlandsche Veehouderijcentrale (NVC). Het besluit hiertoe werd genomen tijdens de bestuursvergadering van 23 juli 1940.

De ontvanger wordt specifiek ingedeeld in de groep "Houders van Koel- en Vrieshuizen" met registernummer K.V. 17. Gezien het adres van de ontvanger (Jan van Galenstraat 14, de locatie van de Centrale Markthallen in Amsterdam), onderstreept dit de rol van de markt als spil in de opslag en distributie van bederfelijke dierlijke producten.

Interessant is de marginale notitie "niet voor Hr. Sypma", wat duidt op een interne administratieve routering bij de ontvangende partij (het Marktwezen), waarbij een specifieke medewerker of afdeling expliciet van behandeling werd uitgesloten. Dit document is geschreven kort na de Nederlandse capitulatie in mei 1940. Tijdens de vroege maanden van de Duitse bezetting werd de economische ordening en de controle op de voedselvoorziening in Nederland snel gecentraliseerd.

De Nederlandsche Veehouderijcentrale (NVC) fungeerde als een uitvoeringsorgaan dat toezicht hield op de veestapel en de verwerking van dierlijke producten. De verplichte registratie van koel- en vrieshuizen was essentieel voor de bezetter en de Nederlandse overheid (onder toezicht) om de voedselvoorraden nauwgezet te kunnen monitoren en te rantsoeneren. Dit document markeert het moment waarop een belangrijke Amsterdamse gemeentelijke instelling formeel wordt ingelijfd in dit gecentraliseerde distributieapparaat. Marktwezen WA